İLKNUR KAYNAK, ÜLKÜ POLAT
Genel Tıp Dergisi - 2017;27(2):56-64
Amaç: Bu çalışma Diabetes Mellitus’lu hastaların tamamlayıcı ve alternatif tedavileri kullanma durumlarının diyabet tutumlarıyla ilişkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte bir çalışmadır. Araştırma Ocak 2014 - Mayıs 2014 tarihleri arasında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları polikliniğine diyabet eğitimi için gelen 285 hastalar ile yapılmıştır. Veriler “Anket Formu” ve Diyabet Tutum Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Hastalarda TAT kullanım oranının %48, 1 olduğu ve kullananların tamamının bitkisel uygulamaları kullandığı belirlenmiştir. TAT kullanan ve kullanmayan hastaların diyabet tutum ölçeği puan ortalamaları arasındaki farkın anlamlı olmadığı saptanmıştır (p>0, 05). TAT kullananlarda medeni durumun, TAT kullanmayanlarda ise hastalık ve tedavisi hakkında alınan eğitimi yeterli bulma durumunun diyabet tutumlarını etkilediği saptanmıştır (p<0, 05). TAT kullanan hastaların ortalama HbA1c değerlerinin ( =%8, 4 ± 2, 2) kullanmayanlara göre (= =%7, 8 ± 1, 8) anlamlı olarak daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0, 05). Sonuç: Bu çalışmada Diabetes Mellitus’lu hastaların TAT kullanımı ile diyabet tutumları arasında bir ilişki bulunmamıştır. Ancak TAT kullalan hastalarda HbA1c değerinin yüksek olmasından dolayı, kullanmayanlara göre glisemik kontrolün iyi olmadığı bulunmuştur. Bu nedenle sağlık profoyenelelrinin diyabetli hastalarda hastalığa karşı tutum ve TAT kullanımını belirlemelidir.
