DİABETİK HASTALARDA ELEKTROFİZYOLOJİK BULGULAR EŞLİĞİNDE, KLİNİK VE FONKSİYONEL OLARAK EL DEĞERLENDİRMESİ

ŞENAY ÖZDOLAP, SELDA SARIKAYA, ÜLKÜ KOÇ, ÖZGÜR ORTANCIL

Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2006;9(2):49-52

Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon AD

 

Amaç: Bu çalışmada diabetik hastalarda elde gelişen komplikasyonların klinik olarak değerlendirilmesi ve elektrofizyolojik bulgular ve fonksiyonel durum ile ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya tip II diabetes mellitus tanısı almış (ortalama hastalık süresi 8.9±6.3 yıl), yaş ortalaması 56.3±10.6 yıl olan 35 hastanın 70 eli dahil edildi. Hastalar Dupuytren kontraktürü, tetik parmak, diabetik katı el sendromu, fibröz palmar nodül ve karpal tünel sendromu (KTS) yönünden incelendi. Yüzeyel dokunma duyusu ve vibrasyon duyusu değerlendirildi. El fonksiyonları değerlendirilmesi amacıyla Duruöz el skalası kullanıldı. Elektromiyografi ile KTS ve diabetik polinöropati varlığı araştırıldı. Bulgular: Hastaların % 77.1'inde (54 el) ellerde uyuşma semptomu vardı. Hiçbir hastada Dupuytren kontraktürü, tetik parmak ve diabetik katı el saptanmadı. 44 elde KTS (23 sağ, 21 sol), 1 elde sağ kübital tünel sendromu, 1 elde sağ guyon tüneli sendromu ve 14 hastada distal simetrik polinöropati mevcuttu. Hastaların % 64.2'sinde yüzeyel dokunma duyusu normalken, % 60'ında vibrasyon duyusunda kayıp belirlendi. Duyu değerlendirmesi ve elektrofizyolojik bulgular ile Duruöz el indeksi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı. Sonuç: Sonuç olarak diabetik hastalarda el komplikasyonların sık görüldüğü bir organdır. Diabetin oluşturduğu komplikasyonlar disabiliteye ve hayat kalitesinin düşmesine neden olabilir. Disabilite yaratan komplikasyonlar hastalık süresi ve kontrolü ile doğrudan ilişki göstermektedir. Bu nedenle bu hastaların erken dönmelerinde el değerlendirilmesinin yapılması ve gerekli tedavinin erken evrede planlanması uygun olacaktır.