NİLÜFER BALCI, MUSTAFA KEMAL BALCI, MEHMET BEYAZOVA
Romatoloji ve Tıbbi Rehabilitasyon Dergisi - 1998;9(3):166-171
Diabetes Mellitus (DM)'da; nöropatik bozukluklar çok farklılıklar gösterir. En sık simetrik polinöropati görülür. DM'lu hastalarda nöropatinin bir grubu olan otonomik nöropati morbidite ve mortaliteyi arttırmaktadır. Otonomik nöropati tanısının konabilmesi için klinik ve laboratuvar olarak değişik metotlar uygulanmaktadır. Otonomik sinir sistemini değerlendirmek için kullanılan sempatik deri yanıtı ve R-R aralığı değişimi (RRAD) bu yöntemlerden sadece ikisidir. Bu çalışmada sempatik deri yanıtı ve R-R aralığı değişimleri ile birlikte elektro fizyolojik değerlendirmeler arasındaki ilişkiye bakıldı. Bu amaçla çalışmaya 31 DM'lu hasta ve kontrol grubu olarak 39 sağlıklı kişi alındı. 20 hastada sempatik deri yanıtı (SDY) alınamadı. SDY yanıtı alınan hastaların ortalama amplitüd ve latans değerleri, kontrol grubunun ortalama değerleriyle karşılaştırıldığında anlamlı azalma bulundu (p<0.01). Hastaların RRAD verilerinin grup ortalama değerleri kontrol grubunun ortalama değerleri ile karşılaştırıldığında %D (derin solunum) (p=0.001) ve %R (istirahat) (p=0.058) değerleri düşüktü. Elektro fizyolojik incelemede 31 hastanın 16'sında periferal polinöropati, 7'sinde karpal tünel sendromu saptandı. Klinik disotonomisi olan 12 hastada SDY ve RRAD anormal bulundu. Bu sonuçlarla SDY ve RRAD testlerinin birlikte yapılmasının disotonomi tanısında daha değerli olduğu düşünüldü.
