Pınar GÜNGÖR KETENCİ, Özlem ÖZTEKİN, Başak BİLİR KAYA
Eurasian Journal of Health Technology Assessment - 2026;10(1):21-33
Amaç: Bu çalışmanın amacı, İstanbul'da yürütülen İSTER Projesi kapsamında sunulan Telerehabilitasyon Farkındalık Eğitimi'nin katılımcıların telerehabilitasyona ilişkin bilgi test puanları üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Türkiye'de telerehabilitasyon alanındaki çalışmaların büyük bölümü klinik sonuçlara odaklanırken, sağlık profesyonelleri ve öğrencilerin telerehabilitasyona yönelik bilgi ve eğitim gereksinimlerini desteklemeyi amaçlayan geniş ölçekli eğitim müdahalelerine ilişkin kanıtlar sınırlıdır. Bu çalışma, farklı disiplinlerden sağlık profesyonelleri ve üniversite öğrencilerini kapsayan geniş ölçekli bir eğitim programının değerlendirilmesini sunmaktadır. Yöntem: Bu çalışma, telerehabilitasyon farkındalık eğitiminin telerehabilitasyona ilişkin bilgi test puanları üzerindeki etkisini değerlendirmek amacıyla tek gruplu ön-test/son-test tasarıma sahip yarı deneysel bir araştırma olarak yürütülmüştür. Eğitim modülüne kayıt olan tüm katılımcılara standartlaştırılmış ön-test ve son-test uygulanmıştır. Eğitim, proje kapsamında geliştirilen kullanıcı dostu bir çevrimiçi platform üzerinden gerçekleştirilmiştir. Ölçme aracı; telerehabilitasyonun tanımı, kullanım alanları, avantajları, veri güvenliği ve mahremiyet ilkeleri ile klinik uygulama örneklerini içeren çoktan seçmeli sorulardan oluşmaktadır. Bulgular: Eğitime katılım oranı öngörülenden yüksek olup toplam 6.772 katılımcı eğitimi tamamlamıştır. Ön-test ve son-test ortalama puanları karşılaştırıldığında, katılımcı sayısının yeterli olduğu gruplarda telerehabilitasyona ilişkin bilgi test puanlarında istatistiksel olarak anlamlı artışlar saptanmıştır (p<0,001). Sağlık profesyonelleri ve üniversite öğrencilerinden oluşan tüm analiz gruplarında son-test puanları ön-test puanlarından daha yüksek bulunmuştur. Cohen's d değerleri analiz edilen gruplarda büyük etki büyüklüklerine işaret etmiştir. Sonuç: Telerehabilitasyon farkındalık eğitimi sonrasında katılımcıların telerehabilitasyona ilişkin bilgi test puanlarında artış gözlenmiştir. Elde edilen bulgular, telerehabilitasyona yönelik eğitim programlarının bilgi puanlarındaki kısa dönemli değişimlerle ilişkili olabileceğini göstermektedir. Sonuçlar, dijital sağlık alanında yürütülen eğitim faaliyetlerinin sağlık iş gücünün telerehabilitasyona ilişkin bilgi kapasitesinin geliştirilmesine katkı sağlayabileceğini düşündürmektedir. Dijital sağlık uygulamalarının sürdürülebilir biçimde yaygınlaştırılabilmesi için sağlık profesyonelleri ve öğrencilerin bilgi ve dijital hazırlık düzeylerini destekleyen eğitim yaklaşımlarının önem taşıdığı değerlendirilmektedir.
