Mehmet BİLGE, Ummühani USLU
Geriatrik Bilimler Dergisi - 2026;9(1):128-140
Amaç: Bu çalışmanın temel amacı, yaşlı kadınların teknolojiye yönelik tutumları ile sosyal uyum süreçleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada kesitsel ilişkisel bir araştırma deseni kullanılmıştır. Örneklem, 197 yaşlı kadından oluşmaktadır. Veriler, Yaşlılarda Teknoloji Tutum Ölçeği (TechPH) ve Yaşlılarda Uyum Güçlüğünü Değerlendirme Ölçeği (ASADE) aracılığıyla toplanmıştır. Her iki ölçeğin yapı geçerliğini değerlendirmek amacıyla doğrulayıcı faktör analizleri gerçekleştirilmiştir. Teknoloji tutumu ile sosyal uyum arasındaki ilişki ise basit doğrusal regresyon analizi ile incelenmiştir. Bulgular: Teknolojiye karşı tutum puanının, sosyal uyum puanının anlamlı bir öngörücüsü olduğu gösterilmiştir (F(195)=20,90, p=,001). Model, sosyal uyum puanındaki toplam varyansın yaklaşık %9,7'sini açıklamaktadır (R²=,097, Düzeltilmiş R²=,092). Teknolojiye karşı tutum değişkeninin regresyon katsayısı incelendiğinde, sosyal uyum puanının negatif ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur (B=-0,168, beta=-0,311, p=0,001). Bu sonuca göre, teknolojiye karşı tutum değişkeninin regresyon katsayısı, sosyal uyum puanının negatif ve istatistiksel olarak anlamlı bir belirleyicisidir. Sonuç: Araştırma bulguları, yaşlı kadınlarda teknolojiye yönelik tutum ile sosyal uyum arasında anlamlı bir ilişki bulunduğunu göstermektedir. Kesitsel desen nedeniyle bu bulgulardan nedensel bir çıkarım yapılamamakla birlikte, teknolojiyle daha zayıf bağ kuran yaşlı kadınların sosyal uyum güçlüklerinin daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Bu bağlamda çalışma, yaşlı kadınların dijital becerilerinin desteklenmesinin sosyal entegrasyon ve yaşam kalitesi açısından ele alınmasına katkı sunmaktadır.
