DİKKAT EKSİKLİĞİ VE HİPERAKTİVİTE BOZUKLUĞU OLAN ÇOCUKLARIN FİZİKSEL AKTİVİTE, DEPRESYON VE ANKSİYETE AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ: BİR VAKA-KONTROL ÇALIŞMASI

DERYA AZİM, EBRU KAYA MUTLU, CANER MUTLU

Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi - 2025;7(2):507-514

 

Amaç: Bu çalışmanın amacı, 8-14 yaş aralığındaki Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) tanılı çocukların fiziksel aktivite düzeyleri, depresyon ve anksiyete durumlarını incelemek ve bu bulguları sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 35 DEHB tanılı ve 35 sağlıklı çocuk katılmıştır. Fiziksel aktivite düzeyi PAQ-C, depresyon düzeyi CDI ve anksiyete düzeyi STAI envanteri ile değerlendirilmiştir. Bulgular: DEHB grubunda fiziksel aktivite, depresyon ve anksiyete düzeyleri kontrol grubuna kıyasla anlamlı şekilde farklı bulunmuştur (p<0.05). DEHB grubunda fiziksel aktivite ile anksiyete arasında negatif (r = -0.290), depresyon ile anksiyete arasında pozitif (r = 0.211) yönde anlamlı korelasyon saptanmıştır. Fiziksel aktivite ile depresyon arasında pozitif ancak anlamsız bir ilişki bulunmuştur (r = 0.135, p > 0.05). Kontrol grubunda anlamlı korelasyon gözlenmemiştir. Sonuç: DEHB’li çocuklarda fiziksel aktivitenin kaygıyı azaltabileceği, depresyonun ise kaygı ile ilişkili olduğu görülmektedir. Fiziksel aktivite, DEHB’li çocuklarda kaygının yönetiminde koruyucu bir rol oynayabilir.