HÜLYA YÜCEL
Sağlık Profesyonelleri Araştırma Dergisi - 2021;3(3):129-136
Amaç: Diş hekimleri mesleki kas-iskelet sistemi problemleri açısından riskli bir gruptur. Bu çalışma, diş hekimlerinde çalışma postürleri ile ağrı ilişkisini ortaya koymak amacıyla planlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, yaşları 24-62 yıl arasında değişen 54 diş hekimi katıldı. Katılımcıların demografik bilgileri alındı ve Ovako Çalışma-postürleri Değerlendirme Sistemi (Ovako Working-postures Analysis System-OWAS) kullanılarak çalışma postürleri gözlemlendi. Ağrı şiddeti görsel analog skalası ile değerlendirildi. Boyun ağrısı ile ilişkili özürlülük düzeyini belirlemek için Boyun Özür İndeksi; bel ağrısı ile ilişkili özürlülük düzeyini belirlemek için Oswestry Bel Özür İndeksi kullanıldı. Değerlendirme sonuçları diş hekimliğinin farklı anabilim dalları arasında karşılaştırıldı. Boyun, bel ve el ağrılarına neden olabilecek çalışma postürleri ile ilişkili faktörler değerlendirildi. BULGULAR: OWAS sonuçlarına göre diş hekimlerinin en fazla ayakta durarak sırtın 20°’den fazla fleksiyonda, tek kolun omuz seviyesinde ya da üzerinde ve başın lateral fleksiyonda olduğu pozisyonlarda çalıştıkları görüldü. Diş hekimlerinin en fazla ağrıyan bölgeleri sırasıyla bel (n=31), boyun (n=18) ve el bileği (n=12) idi. Anabilim dalları arasında boyun, bel ve el bileği ağrı şiddeti frekansları açısından bir fark yoktu (p>0.01). Baş pozisyonu ile Boyun Özür İndeksi değeri arasındaki ilişkinin anlamlı olduğu görüldü (r=0.30, p<0.01). SONUÇ: Diş hekimlerinin, çalışma postürleri ile ağrı arasındaki ilişki dikkate alınarak ergonomik çalışma alışkanlığı kazandırma eğitimlerinden geçmelerine ihtiyaç duyulmaktadır.