Tuba ÇATAK, Şeref Nur MUTLU, Melek AKMAN, Makbule Bilge AKBULUT, Arslan TERLEMEZ
Selcuk Dental Journal - 2026;13(2):252-256
Giriş: Bu çalışma, diş hekimlerinin diş tedavisi sırasında ortaya çıkabilecek tıbbi acil durumların tanınması ve yönetimi konusundaki bilgi düzeylerini ve öz yeterliliklerini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Ayrıca, diş hekimlerinin yasal sorumluluklar konusundaki farkındalıkları ile lisans ve lisansüstü müfredatların yeterliliğine ilişkin görüşleri de incelenmiştir. Yöntemler: Analitik, gözlemsel, kesitsel bir anket çalışması yürütülmüştür. Veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen ve kartopu örnekleme yöntemi ile dağıtılan 22 maddelik bir anket kullanılarak Google Formlar aracılığıyla çevrimiçi olarak toplanmıştır. Tanımlayıcı istatistikler kullanılmıştır ve ilişkiler ki- kare testi, Fisher'ın kesin testi ve Monte Carlo simülasyonları ile analiz edilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi alpha = 0,05 olarak belirlenmiştir. Bulgular: Katılımcıların çoğu (%94) diş hekimliğinde anesteziyi sık kullandığını bildirmiş ve %37,1'i sedasyon veya genel anestezi altında işlem gerçekleştirmiştir. Bununla birlikte, %74,2'si lokal anesteziyle ilgili ciddi komplikasyonları yönetemeyeceğini belirtmiş, %60,1'i akut tıbbi acil durumları yönetme konusunda yetersiz hissettiğini ifade etmiş ve %87,3'ü müdahale yetkisi konusunda sınırlı farkındalığa sahip olduğunu bildirmiştir. Sedasyon ve genel anestezinin yetkili merkezlerde uygulanması gerektiği konusundaki farkındalık yüksek olmakla birlikte, muayenehane bazlı kısıtlamalarla ilgili bilgi eksiklikleri tespit edildi. Katılımcıların neredeyse tamamı, diş hekimliği müfredatı kapsamında yasal farkındalık, komplikasyon yönetimi ve yaşam desteği eğitimlerinin geliştirilmesi gerektiğini belirtti. Sonuç: Diş hekimleri, tıbbi acil durumların tanınması ve yönetilmesinde yetersiz bilgi ve öz -yeterlilik sergilemekte; ayrıca yasal sorumluluklar ve mesleki yetki sınırları konusunda da sınırlı bir farkındalığa sahiptir. Bu bulgular, hasta güvenliğini artırmak için yapılandırılmış, uygulama odaklı eğitim programlarına, müfredatın geliştirilmesine ve yasal farkındalık eğitimine duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.