AYŞE TORAMAN, EBRU SAĞLAM, SERHAT KÖSEOĞLU
Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi - 2022;18(2):29-36
GİRİŞ ve AMAÇ: Gelişen bilgi ve iletişim teknolojisi, eğitim kurumlarında uzaktan eğitim teriminin ve yeni öğrenme materyallerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Pandemi gibi öngörülemeyen durumlar geleneksel eğitimle birlikte uzaktan eğitimi bir seçenek olmaktan çok bir zorunluluk haline getirebilir. Bu çalışmada, diş hekimliği eğitimcilerinin zorunlu sosyal izolasyon önlemlerine uymak için uygulanan uzaktan eğitime yönelik algılarını değerlendirmek amaçlanmıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu çalışmada Türkiye’deki çeşitli diş hekimliği fakültelerindeki eğitimcilere 11 maddelik 5’li Likert ölçeği (Google Forms®) içeren 29 maddeden oluşan yapılandırılmış bir e-anket uygulanmıştır ve toplam 140 tam yanıt alınmıştır. Veriler T-testi, ANOVA ve faktör analizleri ile değerlendirilmiştir. BULGULAR: Veriler eğitimcilerin e-öğrenme araçlarını ve uzaktan eğitimi diş hekimliği eğitimi için destekleyici bir araç olarak yararlı bulduklarını göstermiştir. Bununla birlikte, eğitimcilerin, öğrencileri internet ve dijital bilgi okuryazarlığı konusunda yetkin bulmadıkları görülmüştür (faktör 3 ort = 2,9). Katılımcıların çoğu (n = 87, % 62,1) sınıfta yüz yüze öğretimle daha rahat bilgi aktarımı yapabildiğini belirtirken, %72,3’ü (n = 102) sınıfta daha iyi motive olduklarını bildirmiştir. Uzaktan eğitim algı ölçeğinin Cronbach alfa değeri 0,69’dur. Faktör analizi ile dört alt boyut belirlendi. Sosyal medyadaki video kanallarını eğitim verirken genellikle ve ara sıra kullandıklarını söyleyen eğitimcilerin uzaktan eğitim puanları (ort = 3,58; SS = 0,44/ ort = 3,48; SS = 0,43), nadiren kullandığını belirten eğitimcilerden anlamlı düzeyde yüksekti (ort. = 3,17, SS = 0,37; p = 0,002/ p = 0,009). TARTIŞMA ve SONUÇ: Uzaktan eğitimin diş hekimliği eğitiminde tek başına kullanılabilecek bir model olarak görülmediği belirlenmiştir. Uzaktan eğitim ve e-öğrenme yöntemlerinin diş hekimliği mesleki eğitiminde etkili olabilmesi için kurumların mevcut eğitim programlarını yeniden değerlendirmeleri gerekmektedir.
