ELİF ECE KALAOĞLU, ELİF YEĞİN
International Archives of Dental Sciences - 2025;46(1):51-58
GİRİŞ ve AMAÇ: İstanbul Gelişim Üniversitesi ve İstanbul Medeniyet Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi öğrencileri ile Türkiye’deki diş hekimliği fakültelerindeki akademisyenlerin yapay zeka uygulamalarına ilişkin kaygılarını, yapay zeka etiği konusundaki görüşlerini değerlendirmektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Google forms üzerinde online bir anket oluşturularak katılımcılar ile paylaşılmıştır. Anket; katılımcıların demografik bilgileri, yapay zekanın diş hekimliği uygulamalarında kullanılmasına ilişkin endişelerini ve yapay zeka etiği ile ilgili düşüncelerini içeren üç bölümden oluşmaktadır. Mesleki deneyim/sınıf ve kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek için Mann-Whitney U Testi ve Spearman Rho Korelasyon Analizleri kullanılmıştır. BULGULAR: Ankete toplam 315 kişi (180 kadın, %57; 135 erkek, %43; ortalama yaş=22,45±2,97) katılmış olup katılımcıların %85’i diş hekimliği öğrencileridir. Diş hekimliği öğrencilerinin yapay zeka kaygısı puanı (7.49±4.51) akademisyenler (8.47±4.34) ile benzer bulunmuştur. Öğrencilerin sınıf seviyeleri arttıkça kaygı düzeyleri de artmıştır (p= 0.05, r=0.11). Akademisyenlerin ise mesleki deneyimleri arttıkça kaygı düzeyleri azalmıştır (p= 0.02, r=-0.37). Yapay zeka uygulamalarının etik olarak kabul edilebilir kullanımıyla ilgili genel görüş (%55), eğitim ve denetim ile kabul edilebilir olduğu yönündedir. Ancak, yapay zeka uygulamalarının diş hekimliği eğitiminde kullanımına ilişkin çoğunluk (%61), önemli ancak sınırlı olmalıdır görüşündedir. TARTIŞMA ve SONUÇ: Hem diş hekimliği öğrencileri hem de akademisyenler yapay zeka uygulamalarıyla ilgili kaygılıdır. Etik kullanımı için eğitim ve denetim önemlidir görüşündedir.
