Aysenur ONCU, Ecem KUSCU BARAN, Serhat EFEOGLU
Cumhuriyet Dental Journal - 2026;29(2):231-237
Amaç: Bu çalışmanın amacı, diş hekimliği öğrencileri tarafından farklı yöntemlerle yapılan kök kanal dolgularını üç boyutlu analizle değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Altmış adet rezin esaslı maksiller santral diş hazırlanarak rastgele altı gruba (n = 10) ayrılmıştır. Gruplar kanal patı türüne (AH Plus / BioRoot RCS / Dia -Root Bio Sealer) ve obturasyon tekniğine (soğuk lateral kondensasyon / tek kon tekniği) göre oluşturulmuştur. On adet son sınıf diş hekimliği öğrencisi, eğitim aldıktan sonra her kombinasyon için bir obturasyon gerçekleştirmiştir. Tüm örnekler obturasyon öncesi ve sonrası konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) ile taranmıştır. Mimics Medical yazılımı kullanılarak obturasyon öncesi kanal hacmi ve obturasyon sonrası dolgu hacmi hesaplanmıştır. Her örnek için dolgu hacmi yüzdesi (POV) hesaplanmıştır. Veriler iki yönlü ANOVA ve Tukey ile Bonferroni post-hoc testleri kullanılarak analiz edilmiştir (alpha = 0, 05). Bulgular: Kanal patı türü, POV üzerinde anlamlı bir etkiye sahiptir (p < 0, 001), ancak obturasyon tekniği tek başına anlamlı değildir (p = 0, 247). AH Plus, hem BioRoot RCS hem de Dia -Root Bio Sealer'a göre anlamlı derecede daha yüksek POV değerleri göstermiştir (p < 0, 05). BioRoot RCS ile Dia -Root Bio Sealer arasında anlamlı fark gözlenmemiştir. Ancak kanal patı türü ile obturasyon tekniği arasında anlamlı bir etkileşim bulunmuştur (p = 0, 008). Dia -Root Bio Sealer, tek kon tekniği ile uygulandığında soğuk lateral kondensasyona göre daha yüksek POV elde etmiştir (p = 0 ,033). Sonuçlar: AH Plus, diş hekimliği öğrencileri tarafından gerçekleştirilen kök kanal dolgularında hem tek kon hem de soğuk lateral kondensasyon tekniklerinde yüksek dolum yüzdeleri göstermiştir. BioRoot RCS ve Dia -Root Bio Sealer ile elde edilen daha düşük dolum yüzdeleri, eğitim sürecinde ek uygulama ve gözetimin önemini ortaya koymaktadır.
