Begüm Güray EFES, İnci MENEKŞE, Helin Serena ŞAHİN
Cumhuriyet Dental Journal - 2026;29(2):238-244
Amaç: Bu kesitsel çalışma, 15 Mayıs - 15 Haziran 2024 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nde yürütülmüş olup, diş hekimliği öğrencileri ve diş hekimlerinin yapay zeka ile robotik sistemlerin dental tedavide kullanımı konusundaki görüşlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler Çalışma, üç gruba ayrılmış toplam 450 katılımcı tarafından çevrimiçi anket kullanılarak gerçekleştirilmiştir: Grup A (birinci ve ikinci sınıf öğrencileri), Grup B (üçüncü, dördüncü ve beşinci sınıf öğrencileri) ve Grup C (diş hekimleri). Anket, sosyodemografik özellikler, katılımcıların yapay zeka hakkındaki bilgi düzeyi ve ilgisi, robotik teknolojilere ilişkin görüşleri ve yapay zekanın diş hekimliği pratiğinde algılanan rolünü içeren sorulardan oluşmuştur. Veriler; SPSS v25.0 yazılımı kullanılarak Ki-kare, Kruskal-Wallis ve Dunn post-hoc testleri ile istatistiksel olarak analiz edilmiştir (p < 0.05). Bulgular: Araştırmaya katılanların % 76,2'sini kadınlar, % 23,8'ini erkekler oluşturmuştur. Katılımcıların çoğu, diş hekimliğinde yapay zeka uygulamaları konusunda sınırlı bilgiye sahip olduğunu bildirmiştir. % 79,8'lik kesim, yapay zekanın diş hekimlerinin yerini alabileceği görüşüne katılmamış, bunun yerine onun klinik pratiği destekleyici rolünü vurgulamışlardır. Çürük tanı ve tedavisinde, katılımcıların önemli bir kısmı bağımsız çalışan robotik sistemlerden ziyade, diş hekimlerinin yapay zeka yardımıyla çalışmasını tercih etmiştir. Sonuçlar: Bu çalışmanın sınırlılıkları dâhilinde; bulgular, yapay zekânın diş hekimliği eğitim programlarına entegrasyonunun faydalı olabileceğini düşündürmektedir. Klinik deneyim ve uzmanlık düzeyi, yapay zeka sistemlerine olan güveni etkileyen faktörler olarak belirlenmiştir. Katılımcılar; robotik sistemlerin otonom bir şekilde çalışmak yerine, diş hekimleri ile iş birliği içinde faaliyet göstermesi gerektiğini vurgulamışlardır.
