Gül ATEŞ
Avrasya Sağlık Bilimleri Dergisi - 2025;8(3):186-196
Amaç: Dental restorasyonların yapımı sırasında diş klinikleri ile laboratuvarlar arasında gidip gelen dental materyaller çapraz enfeksiyonun en yaygın sebepleri arasındadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de çalışan bir grup diş teknisyeninin özellikle Covid 19 pandemisi sonrasında çapraz enfeksiyon kontrolü konusundaki bilgi düzeylerini, tutumlarını ve diş hekimleri ile aralarındaki iletişim kalitesini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışma diş teknisyenlerine gönderilen 24 soruluk çevrimiçi bir anketle gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizi, SPSS 25 programı kullanılarak yapılmıştır. Kategorik değişkenlere verilen cevapların oranları arasındaki farkların test edilmesinde Tek Örneklem Ki-Kare testi uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcılar, %68,9'u 18-25 yaş aralığındadır ve %68,9'u da 0-5 yıllık mesleki tecrübeye sahiptir. Laboratuvarda yapılan işleri diş hekimine göndermeden önce her zaman dezenfekte edenlerin oranı %64,4, dezenfeksiyonu diş hekimi yardımcısı yapmalıdır diyenlerin oranı 58,0'dir. Katılımcıların %51,1'i enfeksiyon kontrolü ile ilgili bilgilerini COVID-19 pandemisi sonrası güncellemiştir. Özellikle, dezenfeksiyon yöntemlerinin uygulanma süreleri, kullanılan koruyucu ekipmanlar ve diş hekimleri ile iletişimde önemli farklar bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Diş teknisyenlerinin enfeksiyon kontrolüne yönelik mevcut uygulamalarındaki eksikliklerinin giderilmesi için sürekli mesleki eğitim programları düzenlenerek güncel dezenfeksiyon yöntemleri öğretilmelidir.
