Halit CENGİZ, Ali UTKAN, Bülent ÖZKURT
Bezmialem Science - 2026;14(2):138-147
Amaç: Distal radius kırıkları üst ekstremitenin en sık görülen kırıklarıdır. Bu çalışmanın amacı, distal radius kırıklarının konservatif tedavisi sırasında redüksiyonun sürdürülmesini öngörebilen radyolojik parametreleri belirlemek ve redüksiyon kaybı olan ve olmayan bireylerde tedavinin 6. ayındaki fonksiyonel sonuçları sunmaktır. Yöntemler: Konservatif olarak tedavi edilen (redüksiyon ve alçı) toplam 146 birey dahil edildi. Radyal inklinasyon, radyal yükseklik, eklem içi basamaklanma, üç nokta indeksi (TPI), cast indeksi ve padding indeksi gibi radyografik parametreler incelendi. Klinik sonuçlar, redüksiyonun 6. ayında görsel analog skala (VAS), QuickDASH ve Mayo bilek skoru ile değerlendirildi. Radyografik parametrelerin redüksiyon kaybındaki öngörücü değerini belirlemek için lojistik regresyon analizi yapıldı. Bulgular: Ortalama yaş 40,17+/-13,30 idi. Redüksiyon kaybı %21,2'sinde tespit edildi. Redüksiyon kaybı olan ve olmayan bireyler arasında eklem içi basamaklanma, TPI ve cast indekslerinde anlamlı farklılıklar bulundu (p<0,05). TPI ve cast indeksinin sırasıyla distal radius eklemine ekstansiyonu olan ve olmayan kırıklarda redüksiyon kaybı için yüksek öngörücü olduğu bulundu. Redüksiyon kaybı olan ve olmayan bireyler arasında VAS dışında fonksiyonel parametrelerde fark yoktu (p>0,05). Sonuç: Radyografik ölçümler arasında TPI ve cast indeksleri, distal radius kırıklarında konservatif tedavi sırasında redüksiyon kaybı için en yüksek öngörücü değere sahip olanlardı.
