DÖNDÜ ŞANLITÜRK YASEMİN BOY
TOGÜ Sağlık Bilimleri Dergisi - 2023;3(2):117-127
Amaç: Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin diyabet bilgisinin arttırılmasında kavram haritası ve geleneksel anlatıma dayalı öğretim yöntemlerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Ön test-son test yarı deneysel çalışma, tabakalı örnekleme yöntemi kullanılarak iki gruba ayrılan (müdahale grubu: 24- kontrol grubu:28) 52 ikinci sınıf hemşirelik öğrencisi ile yürütülmüştür. Müdahale grubuna kavram haritası yöntemi, kontrol grubuna ise geleneksel anlatım yöntemiyle diyabet anlatılmıştır. Yaş, cinsiyet gibi demografik değişkenler bakımından kavram haritası ve geleneksel yöntem grubu arasında fark olup olmadığının değerlendirilmesinde ki-kare testi kullanılmıştır. Diyabet bilgisi yönünden iki grup arasında fark olup olmadığı Mann Whitney U testi ile karşılaştırılmıştır. Tekrarlı ölçümler arasındaki farkın belirlenmesinde Wilcoxon test ve Friedman testi kullanılmıştır. BULGULAR: Bu çalışmada her iki grubun da kendi içinde son test diyabet bilgi puanının ön test bilgi puanına göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Ancak gruplar arası karşılaştırmada kavram haritası grubunun son test bilgi puanının istatistiksel olarak anlamlı yüksek olduğu saptanmıştır (<0,001). Ayrıca son testten bir ay sonra yapılan tekrar testinde kavram haritası grubunun bilgi testi puanının istatistiksel olarak anlamlı yüksek olduğu saptanmıştır (<0,001). SONUÇ: Hemşirelik öğrencilerinin diyabet bilgisinin arttırılmasında kavram haritası yönteminin geleneksel anlatım yöntemine göre daha etkili olduğu görülmektedir. Aynı zamanda kavram haritası ile eğitim yönteminin, zamandan bağımsız olarak öğrenmenin sürekliliğini sağlamak için geleneksel yöntemlerden daha iyi olduğu söylenilebilir. Sonuç olarak, kavram haritası ile eğitim yönteminin hemşirelik öğrencilerinin diyabet bilgi düzeylerini artırmak ve uzun süreli öğrenmeyi sürdürmek için kullanılması önerilir.
