Dilara ÖZTOPRAK, Meltem YILMAZ, Hasan SİVRİKAYA, Onur ÖZTÜRK
Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care - 2025;19(4):395-404
Giriş: Dünya genelinde diyabet prevalansı artmakta ve komplikasyonlar bireylerin yaşam kalitesini düşürmektedir. Çalışmamızda diyabet hastalarının tedavi uyumu ile diyabetik ayak varlığı arasındaki ilişki incelenmiştir. Yöntem: Gözlemsel kontrol gruplu çalışmamız 01.08.2024-31.12.2024 tarihleri arasında Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 18 yaş ve üzeri diyabet tanılı hastalarla yapılmıştır. Katılımcılara sosyodemografik ve klinik veriler, diyabetik ayak veri formu ve Morisky -8 Maddeli İlaca Uyum Anketi (MTUÖ -8) uygulanmıştır. Analizler SPSS ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 343 hasta dahil edilmiştir. Morisky -8 ile tedavi uyumu %42,9 kötü, %33,5 orta, %23,6 iyi olarak bulunmuştur. Diyabetik ayak gelişimi açısından genel tedavi uyumu grupları arasında anlamlı fark yoktur; ancak ilaç yazdırmayı unutanlarda ayak yarası daha sık görülmüştür (p= 0,013). Ayak yarası ile cinsiyet (p<0,001), medeni durum (p=0,034), eğitim (p=0,040), gelir (p<0,001), ilaç türü (p<0,001), kontrol sıklığı (p=0,002), kontrol yeri (p<0,001), kan şekeri ölçümü (p<0,001) ve diyet (p<0,001) arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Ayak yarası süresi arttıkça MTUÖ -8 puanları düşmekte olup, aralarında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p=0,026). Sonuç: Diyabetik ayak gelişimi ile genel tedavi uyumu ilişkili bulunmasa da, ilaç kullanımı alışkanlıkları, sosyodemografik faktörler ve takip düzeni diyabetik ayak oluşumunda etkili olabilir.
