MÜMİN HOCAOĞLU, MEHMET GİRAY ERSÖZ, MURAT KARAÇORLU
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2020;31(1):50-53
GİRİŞ ve AMAÇ: Diyabetik maküla ödemi (DMÖ) nedeniyle intravitreal bevacizumab tedavisi uygulanan hastalarda başlangıç retina hacminin son görme keskinliği (GK) ve harf kazanımı (HK) ile ilişkisini araştırmak. YÖNTEM ve GEREÇLER: Klinik olarak anlamlı DMÖ nedeniyle intravitreal bevacizumab enjeksiyonu yapılan 19 hastanın 28 gözü geriye dönük olarak incelendi. Spektral-domain optik koherens tomografi (SD-OKT) ile ölçülen başlangıç retina hacmi (RH) ve santral retinal kalınlığının (SRK) bir yıl sonundaki GK ve harf kazanımı ile ilişkisi incelendi. BULGULAR: Başlangıç GK 58.9±11.9 harf, SRK 564.2±125.1 µm ve başlangıç RH 12.4±2.3 mm3 iken final GK 67.4±11.6 harf, SRK 410.2±124.2 µm ve final RH 10.6±2.2 mm3 idi (sırasıyala, p=0.001, p<0.001, p<0.001). Ortalama 9.7±2.3 enjeksiyon sonrasında birinci yılda ortalama +8.5 harf kazanımı sağlandı. Final GK ile başlangıç RH ve başlangıç GK korale bulundu (sırasıyla; r=-0.542 p=0.003 ve r=0.485 p=0.009). Harf kazanımı ise sadece başlangıç GK ile korale bulundu (r=-0.528, p=0.004). Çoklu regresyon analizi sonrasında harf kazanımı ve final GK’ye etki eden faktörlerin başlangıç GK ve başlangıç RH olduğunu bulundu (p<0.001). TARTIŞMA ve SONUÇ: Diyabetik maküla ödeminde başlangıç RH’nin intravitreal anti-VEGF tedavisi yanıtının belirlenmesinde SRK’dan daha anlamlı bir faktör olduğunu görülmüştür. Objektif ve kantitatif bilgi sağlayan bu gibi veriler görsel prognoz tayini, tedavi ve takip stratejisinin planlanması açısından yol gösterici olabilir. Tedavi yanıtını etkileyebilen, olası prognostik faktörler: maküla iskemisi ve vitreoretinal arayüz patolojileri, kistoid dejenerasyon, sert eksuda varlığı gibi morfolojik özellikler de göz önünde bulundurulmalıdır.
