Bahadır UTLU, Yunus Emre ERAT, Betül DERTSİZ KOZAN
MN Oftalmoloji Dergisi - 2026;33(2):124-131
Amaç: Diyabetik maküla ödeminde (DMÖ) prognostik nütrisyonel indeks (PNİ) ile anti-VEGF tedavisine morfolojik yanıt arasındaki ilişkiyi değerlendirmek. Gereç ve Yöntemler: Bu geriye dönük çalışma, üç ardışık aylık intravitreal bevasizumab enjeksiyonu alan, proliferatif olmayan diyabetik retinopatisi ve DMÖ'si olan 87 hastayı içermektedir. Demografik veriler, HbA1c düzeyleri ve laboratuvar sonuçları kaydedildi. PNİ, serum albümini ve lenfosit sayısından hesaplandı. Başlangıçta ve 1., 2. ve 3. ay ziyaretlerinde alınan optik koherans tomografi (OKT) görüntüleri santral maküla kalınlığı, intraretinal kistler, subretinal sıvı ve diğer yapısal değişiklikler açısından analiz edildi. Sistemik faktörler ile OKT bulguları arasındaki ilişkiler değerlendirildi. Bulgular: Anti-VEGF tedavisi santral maküla kalınlığı, intraretinal kistler, subretinal sıvı ve vitreoretinal arayüz anormalliklerinde anlamlı iyileşme sağladı ancak DRIL veya hiperreflektif odaklar gibi kronik belirteçlerde belirgin bir değişiklik görülmedi. PNİ'nin OKT sonuçları ile anlamlı bir korelasyonu görülmezken, daha yüksek HbA1c düzeylerinin daha zayıf anatomik yanıtla ilişkili olduğu bulundu. Sonuç: Anti-VEGF tedavisi DMÖ ile ilişkili morfolojik bulguları etkili bir şekilde iyileştirir ve zayıf glisemik kontrol tedavi yanıtını sınırlayabilir. PNİ kısa dönem anatomik sonuçları öngörmede etkili bulunmamıştır.
