DİYABETİK NÖROPATİDE YENİ İNFLAMATUAR İNDEKSLER

TÜRKAN TUNCER, EMEL SABAZ KARAKEÇİ

Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2025;28(2):150-155

Sağlık Bilimleri University Elazığ Fethi Sekin City Hospital, Clinic of Physical Medicine and Rehabilitation, Elazığ, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Tip 2 diyabet (DM) hastalarında morbidite ve mortaliteye neden olan, diyabetin mikrovasküler, yaygın ve önlenebilir komplikasyonlarından biri olan diyabetik nöropatide (DN) sistemik inflamatuar indekslerin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Tip 2 DM’li 414 hasta DN varlığına göre 2 gruba ayrıldı. Her 2 grupta hastaların serum trombosit, lenfosit, monosit sayıları, nötrofil/ lenfosit oranı [neutrophil/lymphocyte ratio (NLR)], trombosit/lenfosit oranı [platelet/lymphocyte ratio (PLR)], monosit/lenfosit oranları [monocyte/lymphocyte ratios (MLR)], sistemik inflamatuar indeks [systemic inflammatory index (SII)], sistemik inflamatuar yanıt indeksi [systemic inflammatory response index (SIRI)], Hemoglobin A1c (HbA1c) seviyeleri değerlendirildi. Bulgular: Her 2 grupta yaş ve cinsiyet açısından farklılık saptanmadı. Çalışmaya DN semptom ve bulguları olan 207 DM’li hasta ile nöropati semptom ve bulguları olmayan 207 DM’li hasta dâhil edildi. Her 2 grup karşılaştırdığında DN grubunda SII, SIRI, HbA1c düzeyi ve NLR oranında istatistiksel anlamlı yükseklik saptandı (p<0, 001). SII ile SIRI ve HbA1c düzeyi arasında pozitif korelasyon bulundu. DN varlığını tespit etmede SII’nin duyarlılığı ve özgüllüğü sırasıyla %71, 69 ve %83, 33 idi. SIRI için duyarlılık %69, 04 ve özgüllük %62, 22 idi. Sonuç: DN pozitif grupta ucuz olan ve rutin kan testlerinde kolaylıkla hesaplanabilen sistemik inflamasyon parametrelerindeki yükselme, nöropati gibi kronik mikrovasküler hastalık varlığının öngörülmesinde yardımcı olabilir.