KEZBAN ASLAN, MELTEM DEMİRKIRAN, DENİZ YERDELEN, MUSTAFA BALAL
Turkish Journal of Neurology - 2007;13(1):41-45
Bilimsel zemin: Üremik hastalarda myoklonus, tremor gibi hiperkinetik ektrapiramidal sistem hastalıkları sıklıkla görülmektedir, ancak parkinsonizm sık rastlanan bir sendrom değildir. Bu çalışmada, diyabetik üremik sendrom nedeniyle izlenen ve bilateral bazal ganglion hasarı gelişen bir olgu nedeniyle üremik ensefalopatilerde hareket bozukluklarının tartışılması amaçlanmıştır. Olgu: On yıldır diyabet mellitus, iki yıldır kronik böbrek hastalığı olan ve diyaliz uygulanan 50 yaşında erkek hasta kliniğimize hareketlerde ve konuşmada yavaşlama yakınması ile başvurdu. Öyküsünde 4 ay önce kol ve bacaklarda aniden ortaya çıkan istemsiz, nonritmik, amaçsız hareketlerin olduğu, bir ay içinde kendiliğinden azalarak düzeldiği, ancak hemen sonrasında konuşmada, hareketlerde yavaşlama ve yürümede güçlük geliştiği belirtildi. Nörolojik muayenesinde parkinsonizm sendrom bulguları saptandı. Renal fonksiyon testleri anormal olan hastanın serebral manyetik rezonans incelemesinde (MRI) periventriküler beyaz cevherde bazal ganglionları içerisine alan bilateral hiperintens lezyonlar saptandı. Olguda diyalize devam edildi. İki ay sonraki MR incelemesinde, lezyonların belirgin ölçüde gerilediği saptandı. Nörolojik bulguları düzelmeyen olguya antiparkinson tedavi başlandı. Takiplerinde parkinsonizm bulgularında kısmi düzelme gözlendi. Yorum: Diyabetik üremik hastalarda bilateral bazal ganglion hasarına bağlı hiperkinetik hareket bozuklukları yanısıra parkinsonizm bulguları görülebilmektedir. Bu olguların klinik düzelmesi her zaman MRI‘daki düzelme süreci ile korelasyon göstermemektedir.
