Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

DİYALİZ İLİŞKİLİ AMİLOİDOZİSİN HİGH FLUX VE STANDART HEMODİYALİZ TEDAVİSİNDE RADYOLOJİK VE SİNTİGRAFİK BULGULARI

GÜLPERİ ÇELİK, GÜLGÜN DEMİRPOLAT

Genel Tıp Dergisi - 2009;19(4):177-182

Kütahya Devlet Hastanesi, Kütahya

 

Amaç: Uzun süredir hemodiyaliz (HD) tedavisi alan hastalarda gelişen diyaliz ilişkili amiloidozisin (DİA) radyolojik ve sintigrafik bulgularının High flux (HF) ve standart (STD) HD tedavi gruplarında değerlendirilmesi. Yöntem: En az 3 yıldır diyaliz uygulanan 16 standart HD ve 16 HF HD hastası çalışmaya alındı. Hastalarda her iki omuz ultrasonografi ile incelendi. Supraspinatus tendonunun maksimum kalınlığı ve biseps tendonunun transvers çapı ölçüldü. Rotator kılıf tendonları ve biseps tendonunun ekojenitesi, fibriller yapısı; tendon yırtıkları; biseps tendon kılıfı ve subakromial-subdeltoid bursada hipoekoik materyal birikimi, sıvı varlığı; hiperekoik polipoid sinovyal kalınlaşma araştırıldı. Hastalara diyaliz öncesi 20 mCi Tc-99m MDP (metilen difosfat) ile kemik sintigrafisi çekildi. Bulgular: STD HD alan hastaların % 68.75‘inde, HF HD tedavisi alan hastaların % 50‘sinde amiloidin omuz ultrasonografi bulguları saptandı. STD HD grubunda DİA daha yüksek oranda görülmesine rağmen gruplar arasında istatistiksel fark saptanmadı (P=0.280). Sintigrafik değerlendirmede, standart HD tedavisi alan olguların % 75‘inde, HF HD tedavisi alan olguların % 81‘inde radyoaktivite tutulumları saptandı. İki grup arasında sintigrafi bulgularında da istatistiksel fark saptanmadı (P= 0,394). Sonuç: Omuz USG‘si DİA tanısında etkili bir radyolojik araçtır. Standart ve high-flux hemodiyaliz yapılan hastalarda diyaliz ilişkili amiloidoz benzer oranlarda saptanmıştır.