DİZ OSTEOARTRİTİ OLAN HASTALARDA ORAL GLUKOZAMİN SÜLFATIN AĞRI, YÜRÜME VE GÜNLÜK YAŞAM AKTİVİTELERİ ÜZERİNE ETKİSİ

SİBEL MANDIROĞLU, HALİL UÇAN, ŞAFİ EDEMCİ, ASLI METE TOPÇUOĞLU

Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2012;15(3):81-85

Ankara Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Kliniği, Ankara, Türkiye

 

Amaç: Osteoartrit (OA) eklemin yapısı ve işlevinde değişiklik oluşması ile karakterize, temel olarak eklem kıkırdağının dejeneratif bir hastalığıdır. Glukozamin sulfat (GS), OA için yaygın biçimde kullanılan destekleyici tedavi yöntemidir. Biz bu çalışmada 6 haftalık günlük 1500 mg oral GS’ın diz osteoartritine ilişkili bulguları olan hastalar üzerindeki kısa dönem etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya diz osteoartriti tanısı alan 100 hasta dahil edildi. Oral glukozamin sülfat, asetaminofen ve kuadriseps güçlendirme egzersizi verilen 50 kişi glukozamin sülfat tedavi grubu olarak, asetaminofen ve kuadriseps güçlendirme egzersizi verilen 50 kişi ise kontrol grubu olarak alındı. Girişte ve çıkışta tüm hastaların vücut kitle indeksleri (VKİ), “Western Ontario McMaster” (WOMAC) skorları, visuel analog skalaları (VAS 0-10), 50 metre yürüme ve 10 basamak merdiven inip çıkma süreleri kaydedildi. Bulgular: İki grubun giriş WOMAC(GS grup 48,26±14,20;kontrol grup 48,05±9,58) ve VAS ortalamaları (GS grup 7,74±1,3, kontrol grup 7,20±1,66) arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptanmamasına rağmen, çıkış WOMAC (GS grup 39,87±9,41,kontrol grup 43,08±7,38 )ve VAS (GS grup 3,22±1,86, kontrol group 5,6±1,78) ortalamaları arasında istatistiksel açıdan GS grubu lehine anlamlı fark bulundu. Başlangıç 50 metre yürüme süreleri açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmamasına rağmen, 6 hafta sonraki 50 metre yürüme süresi GS grubunda anlamlı olarak azalmıştı. Sonuç: Glukozamin sülfatın, diz osteoartriti olan hastaların tedavisinde diğer tedavi seçeneklerine ilave olarak verilebilecek faydalı bir nutrisyonel destek olduğu kanısındayız. (FTR Bil Der 2012;15: 81-5)