Sema MIZRAK, Mithat MIZRAK, Türkan TUNCER
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2026;29(1):8-13
Amaç: Bu çalışmada, diz osteoartritinde (OA) peritendinöz hipertonik dekstroz (PHD) enjeksiyonunun ve konvansiyonel fizik tedavinin (KFT) etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Kellegren-Lawrence sınıflamasına göre evre 2-3 olan 59 diz OA'lı hasta dahil edildi. Peritendinöz %15 dekstroz 30 hastaya 3 seans, seanslar arasında en az 3 hafta süre olacak şekilde uygulandı. 10 seanslık KFT programına 29 hasta dahil edildi. Her iki grupta da tedavi öncesi ve sonrasındaki ağrı değerlendirmesi görsel analog skala [visual analogue scale (VAS)] ile karşılaştırıldı, fonksiyonel değerlendirme ise Western Ontario ve McMaster Üniversiteleri Osteoartrit İndeksi [Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC)] skoru ile yapıldı. Bulgular: Gruplar arasında yaş, cinsiyet ve beden kitle indeksi açısından fark yoktu. PHD grubunda tedavi öncesi ortalama VAS skoru 8,06+/-1,22 iken, tedavi sonrasındaki ortalama VAS skoru 4,7+/-1,72 idi (p<0,005). PHD grubunda tedavi öncesi ortalama WOMAC skoru 74,43+/-14,53 iken, tedavi sonrasındaki ortalama WOMAC skoru 45,16+/-17,97 idi ve bu durum istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü (p<0,005). KFT grubunda tedavi öncesi ortalama VAS skoru 7,27+/-0,84, tedavi sonrasındaki ortalama VAS skoru 3,48+/-1,40 idi (p<0,005). KFT grubunda tedavi öncesi ortalama WOMAC skoru 71,20+/-12,13 ve tedavi sonrasındaki 43,37+/-11,61 idi ve istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü (p<0,005). Her iki grupta da VAS ve WOMAC skorları arasındaki farka göre yapılan analizde anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Diz OA'sında hem PHD uygulaması hem de KFT uygulamaları ağrı ve fonksiyonel düzelme üzerine etkilidir. Her iki tedavi arasında anlamlı fark saptanmadı.
