ÖMER POLAT, HALİL İBRAHİM BULUT, SAVAŞ ÇAMUR, SEFA GİRAY BATIBAY
Kocatepe Tıp Dergisi - 2025;26(3):220-224
AMAÇ: Yaygın bir dejeneratif eklem rahatsızlığı olan Diz Osteoartriti, önemli bir küresel yük oluştururken, proksimal femur kırıkları geriatrik popülasyonda giderek daha yaygın hale geliyor. Bu durumlar arasındaki ilişkiyi anlamak, etkili klinik yönetim için hayati öneme sahip olmaya devam ediyor. Bu çalışma, intertrokanterik femoral kırıkları için proksimal femoral çivileme geçiren geriatrik hastalarda diz osteoartriti şiddeti ve proksimal femur kırıklarının doğası arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM: 2016-2021 yılları arasında femoral kırık nedeniyle proksimal femoral çivileme (PFN) uygulanan 420 geriatrik hastada retrospektif bir kohort çalışması yürütüldü. Demografik özellikler, osteoartrit şiddeti (Kellgren-Lawrence sınıflandırması), kırık türü (AO/OTA sınıflandırması) ve klinik sonuçlarla ilgili veriler toplandı. Kalça kırığı türünün hafif (Kellgren-Lawrence derece I/II) ve şiddetli (derece III/IV) diz osteoartriti ile korelasyonunu değerlendirmek için istatistiksel analiz yapıldı. BULGULAR: Osteoartrit şiddeti ile kırık tipi arasında anlamlı ilişkiler gözlemlendi (p = 0,001). Hafif osteoartritli hastalarda ağırlıklı olarak AO/OTA-tip 1 kırıkları (%74,7) görülürken, şiddetli osteoartritli hastalarda AO/OTA tip-2 (%67,9) ve AO/OTA tip 3 (%18,6) kırıklarının daha yüksek prevalansı vardı. Ancak, hafif ve şiddetli osteoartritli hastalar arasında genel sağ kalım (p = 0,138) veya revizyon oranlarında (p = 0,978) anlamlı bir fark bulunmadı. SONUÇ: Osteoartrit şiddeti artıkça kırık tipi değişti ve daha parçalı instabil kırık paterni ile birlikteliği görüldü.
