ÖZLEM DEMİREL BOZKURT, OYA KAVLAK, SEVGİ ÖZKAN, AHSEN ŞİRİN
Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2021;5(3):546-560
Amaç: Araştırma, doğumun ikinci evresinde ertelenmiş ıkınmanın postpartum yorgunluk ve doğum sonuçlarına etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Randomize kontrollü deneysel olarak gerçekleştirilen araştırmanın örneklemini 48 primipar gebe (ertelenmiş ıkınma grubu n:23, kontrol grubu n:25) oluşturmuştur. Kontrol grubunda ıkınma, güçlü uterus kontraksiyonları oluştuğunda, fetal baş rotasyonunu tamamladığında başlamıştır. Ertelenmiş ıkınma grubunda kontrol grubundan farklı olarak, fetal baş pelvis içinde “+1” düzeyinde olduğunda ve kadında ıkınma isteğinin olması dikkate alınarak, güçlü ve istemsiz fiziksel itme refleksi hissedene kadar ıkınmanın ertelenmesi istenmiştir. Veri toplamada, “Gebe Tanılama Formu”, “İzlem Formu”, “Partograf” ve “Yorgunluk İçin Görsel Benzerlik Skalası” kullanılmıştır. Bulgular: İkinci evrenin süre ortalaması ertelenmiş ıkınma grubunda 38.34±17.84 dk, kontrol grubunda 13.52±5.29 dakikadır. Ertelenmiş ıkınma ve kontrol grubu kadınların; doğumun ikinci evresinin süre ortalamaları, ıkınma süre ortalamaları, doğum sonrası ilk bir saatteki yorgunluk ve enerji puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Ertelenmiş ıkınmanın doğumun ikinci evresinin süresini uzattığı, ıkınma süresini azalttığı ve doğum sonrası ilk bir saatteki yorgunluğu anlamlı olarak azalttığı bulunmuştur.
