Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

DOĞUŞTAN KALP HASTALIKLI ÇOCUKLARDA OPTİK KOHERENS TOMOGRAFİ İLE KOROİD KALINLIĞININ DEĞERLENDİRİLMESİ

FATOS ALKAN, SEMRA SEN, ERCUMENT CAVDAR, SENOL COSKUN

Anatolian Journal of General Medical Research - 2021;31(3):338-343

Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi, Pediyatrik Kardiyoloji Bilim Dalı, Manisa

 

Amaç: Spektral-domain optik koherens tomografi (SDOKT) kullanarak doğuştan kalp hastalıklı (DKH) çocuklarda koroid kalınlığının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Doğuştan kalp hastalığında komplikasyonların başlıca nedeni, siyanoz için tipik olan düşük arteriyel oksijen saturasyonu ve polisitemidir. Bu parametreler retinal hasarı artırabilir, çünkü hemodinamik regülasyon makuler alt alanların yapısal ve işlevsel bütünlüğü için gereklidir. Yöntem: Bu prospektif çalışmada 30 DKH’lı ve 30 sağlıklı çocuk karşılaştırıldı. Koroid kalınlığı SDOKT ile incelendi (Retinascan RS-3000; Nidek). Koroidal kalınlık; subfovea, 500 μm ve 1000 μm nazal fovea (N500, N1000) ve 500 μm ve 1000 μm temporal foveal alan (T500, T1000) ölçülerek elde edildi. Gruplar arasındaki istatistiksel karşılaştırmalar için sadece sağ göz değerleri kullanıldı. Kardiyak patolojiler fizyolojik olarak volüm yükü yapan ve siyanotik olarak iki kategoriye ayrıldı. BULGULAR: DKH’li çocuklarda yaş ortalaması 11.0±3.5 yıl, kontrol grubunda 10.9±3.6 yıl idi (p = 0.971). DKH’li çocuklar, sağlıklı kontrollerle karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı koroidal kalınlık ölçümleri saptanmadı (p>0.05). SONUÇ: DKH çocuklar da yüksek hematokrit, düşük arteriyel oksijen saturasyonu veya aşırı volüm yükü nedeniyle olası retinal vasküler değişikler beklenmesine karşın, çalışmamızda DKH’lı hastaların normal koroidal kalınlık gösterdiklerini saptadık. Bu durum hastalarımızın çoğunda uygulanmış medikal yada cerrahi tedavi ile retinal vasküler değişiklerin iyileştirilmesine bağlı olabilir.