BERNA MUSAL, OĞUZ KILINÇ, GAMZE ÇAPA KAYA
Developments and Experiments in Health and Medicine - 2016;30(3):125-130
Amaç: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde klinik eğitim programına ilişkin olarak eğitici ve öğrenci görüş ve önerilerinin belirlenmesine yönelik yapılan çalışmaların sunulması amaçlanmaktadır. Gereç ve yöntem: Task ve/veya blok başkanlığı yapan öğretim üyelerine Mart 2016’da yedi kapalı, bir açık uçlu soru ve iki ölçek içeren anket formları gönderilmiştir. Ölçeklerden biri klinik eğitim programının değerlendirilmesi, diğeri ise SPICES modelindeki altı eğitim stratejisine ilişkin istekler ve fakültedeki uygulamaların değerlendirilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Dönem 4 ve 5 öğrencilerine eğitim etkinliklerini değerlendirmelerine yönelik olarak 2015-16 akademik yılında uygulanan anket çalışmasının bulguları değerlendirilmiştir. Bulgular: Eğiticilerin ve öğrencilerin klinik eğitim etkinliklerine verdikleri puanlar incelendiğinde en yüksek puan verilen üç etkinliğin sunumlar, uygulamalar ve hasta başı teorik; en düşük puan verilen etkinliklerin ise poliklinik çalışması ve laboratuvar etkinlikleri olduğu saptanmıştır. Eğiticilerin SPICES modelindeki eğitim stratejilerine ilişkin isteklerinin yenilikçi stratejiler lehine olduğu, fakültedeki uygulamalardan üç stratejiyi (öğrenci merkezli, probleme dayalı ve seçmeli) yenilikçi strateji yönünde değerlendirdikleri saptanmıştır. Sonuç: Eğiticilerin ve öğrencilerin görüşlerinin ilgili eğitim kurullarında tartışılarak programın geliştirilmesi yönünde kullanılması planlanmıştır.
