MUHİTTİN BODUR, RABİA TÜTÜNCÜ TOKER
Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;51(1):101-104
Down Sendromlu çocuklarda epilepsi normal popülasyona göre daha yaygındır. Bu çalışmada Down sendromlu ve epilepsili çocukların klinik ve tedavi sonuçları incelendi. Bu çalışma Ocak 2020-Ağustos 2024 tarihleri arasında Çocuk Nöroloji Kliniği’nde Down sendromlu ve epilepsi tanısıyla izlenen çocuklarda retrospektif olarak yapıldı. Tıbbi kayıtlar cinsiyet, yaş, nöbet başlangıç yaşı, tanı yaşı, eşlik eden hastalıklar, zihinsel engellilik düzeyi, nöbet tipleri, daha önce kullanılan antiepileptik ilaçlar, son takipte kullanılan antiepileptik ilaçlar, nöbetler arası elektroensefalogram bulguları ve beyin manyetik rezonans görüntüleme sonuçları açısından incelendi. Down sendromlu ve epilepsili toplam oniki çocuk (beş erkek ve yedi kız) tespit edildi. Hastaların ortanca yaşı 105,5 ay, ortanca nöbet başlangıç yaşı oniki ay olarak bulundu. Hastaların nöbet tipleri şu şekildeydi; sekiz hastada fokal nöbetler (altı olguda fokal klonik, iki olguda fokal tonik/klonik), üç hastada epileptik spazmlar ve bir hastada jeneralize nöbetler mevcuttu. Hastaların kullandıkları tüm antiepileptik ilaçlar incelendiğinde altı hastanın valproik asit, üç hastanın ACTH, üç hastanın fenobarbital, üç hastanın fenitoin, iki hastanın topiramat, bir hastanın karbamazepin, lamotrijin ve levetirasetam kullandığı görüldü. Bu çalışmada Down Sendromlu bireylerde epilepsi sıklığının %8,76 olduğu saptanmıştır. Down Sendromlu çocuklarda epilepsi, bilişsel ve motor gelişimi engelleyebilir ve özellikle tanı gecikirse veya terapötik yönetim yetersizse yaşam kalitelerini önemli ölçüde etkileyebilir. Bu nedenle erken tanı ve doğru tedavi bu hastalar için çok önemlidir.
