DOWN SENDROMLU ÇOCUKLARDA VE TİPİK GELİŞİM GÖSTEREN AKRANLARINDA VÜCUT KİTLE İNDEKSİ, Q AÇISI VE PES PLANUS YÜRÜME YAŞINI ETKİLER Mİ?

GULİZ ERTEKİN, İSMİHAN İLKNUR UYSAL, MEHMET SİNAN İYİSOY

Genel Tıp Dergisi - 2022;32(5):571-576

Physiotherapist, Konya, Turkey

 

Amaç: Down sendromlu (DS) olan çocuklar ve tipik gelişime sahip yaşıtlarında vücut kitle indeksi (VKİ), kuadriseps açısı (Q0) ve pes planusun yürüme yaşı üzerine etkilerini araştırmak. Yöntem: Yaşları 2-6 arasında 50 DS’lu çocuk (DS grubu) ve 50 tipik gelişim gösteren çocukda (kontrol grubu) vücut ağırlığı, boy uzunluğu ve Q açısı ölçüldü ve ayak izleri elde edildi. VKİ ve Staheli indeksi (SI) hesaplandı. Bulgular: DS grubunda ortalama yürüme yaşı 26±8 ay, kontrol grubunda 12±2 ay idi (p<0.0001). VKİ, DS grubundaki kız çocuklarında tüm yaş gruplarında %85 iken, bu gruptaki erkek çocuklarda yaşla birlikte artış gösterdi. SI, DS grubunda 1.17±0.28 ve kontrol grubunda 0.93±0.04 idi (p<0.001). Yürüme yaşı ile VKİ, Q0, pes planus arasında anlamlı bir ilişki olmamasına rağmen, Q0 arttıkça iki grup arasındaki yürüme yaşı farkı istatistiksel olarak anlamlı azaldı (p<0.001). Sonuç: DS grubunda VKİ’nin düzenli izlenmesi, sağlıklı sınırlarda tutulması ve fizik tedavi programlarına Q0 ve pes planus ile ilgili egzersizlerin eklenmesi yürüme yaşındaki gecikmeyi azaltacaktır.