PAKİZE ÖZYÜREK, ÖZLEM BULANTEKİN DÜZALAN, YELİZ CİĞERCİ, CAHİDE CEVİK, ÖZLEM YILDIZ, DÜRDANE PALABIYIK
Uluslararası Hakemli Hemşirelik Araştırmaları Dergisi - 2018;5(13):25-45
Amaç: Bu çalışmanın amacı bir üniversite hastanesinde yatmakta olan hastalarda düşme risk faktörlerini ve düşme risk düzeylerini tanımlamaktır. Yöntem: Çalışma, bir nokta prevalans çalışması olarak planlandı. Veriler Mors Düşme Ölçeği (MDÖ) kullanılarak toplandı. Bir üniversite hastanesinin kliniklerinde yatan 177 hasta MDÖ ile değerlendirildi. Veri analizinde betimsel istatistikler, t-testi, varyans analizi ve lojistik regresyon kullanıldı. Bulgular: Hastaların düşme sıklığı son üç ay içinde % 23.2’ dir. Araştırmaya katılan hastalarla ilgili olarak, % 44.1 ’i 60 yaşında ve daha yaşlı, % 57.1’ i ise kadındı. Bu prevalans çalışmasında, hastaların % 60.5’inin düşme riski taşıdığı belirlenmiştir. Yaş, hastanede kalış süresi ve MDÖ skorları arasında pozitif ve anlamlı korelasyon saptanmıştır (r = 0.481, p <0.01; r = 0.230, p <0.01). Lojistik regresyon analizinin sonuçlarına göre daha düşük eğitim düzeyi, kronik bir hastalığın varlığı, hareket cihazlarının kullanımı ve cerrahi serviste düşme risk düzeyi yüksek bulunmuştur. Hastaların düşmelerini önlemek için hemşirelerin sıklıkla karyola disklerini kilitlediği (% 96), odalarda yeterli ışık sağladığı (% 94.9) ve yatak çerçevelerini kaldırdığı (% 79.1) gözlemlenmiştir. Sonuç: Çalışma, hastaların çalışmanın yapıldığı üniversite hastanesinde düşme riskinin yüksek olduğunu, ancak düşmelerin önlenmesine yönelik yeterli müdahalelerin yapılmadığını tespit etmiştir.
