MUAMMER YILMAZ, ATİLLA SENİH MAYDA
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2017;19(2):42-47
Amaç: Bu çalışmada, Düzce İl merkezinde çocukluk çağı obezite prevalansı ve çocukluk çağı obezitesinin gelişmesinde rol oynayan faktörlerin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma bir kesitsel ve vaka kontrol çalışmadır. Düzce merkezinde 1245 ilkokul ikinci sınıf öğrencisine antropometrik ölçümler yapıldı. Yaşa göre vücut kütle indeksi z skoru (BAZ) +2 ve üzeri (vaka grubu) ile -2 ile +2 (kontrol grubu) arasında olan öğrencilerin ailelerine anket uygulandı. Bulgular: Bulunan obezite sıklığı %10, 1 idi. Çocuklukta obezitenin gelişmesinde; yemeğini hızlı yemek (OR=2, 38; p=0, 016), düzenli olarak öğle yemeği yemek (OR=3, 52; p=0, 001), düzenli (haftanın yedi günü) olarak kahvaltı yapanlarla karşılaştırıldığında genellikle (haftanın 4-6 günü) kahvaltı yapmak (OR=3, 67; p=0, 006), doğum ağırlığı 2500 gr’ın altında olanlar ile karşılaştırıldığında doğum ağırlığı 4000 gr’ın üzerinde olmak (OR=12, 02; p=0, 002), çocuğunun kilosundan memnun ebeveynlerle karşılaştırıldığında orta düzeyde memnun olmak (OR=24, 13; p<0, 001), memnun olmamak (OR=47, 11; p<0, 001), hiç memnun olmamak (OR=39, 38; p=0, 001) riskli bulundu. Obez akrabaların sayısı ne kadar fazla olursa, obezite riski, kadar yüksekti (OR=1, 38; p=0, 008). Sonuç: Çocuğun doğum ağırlığı, obez akrabalarının sayısı, beslenme alışkanlıkları, ebeveynlerin çocuğun kilosundan duydukları memnuniyetsizlikler obezitenin gelişmesinde etkilidir.
