DENİZ BALKAN, YAĞMUR KILIÇ, TUGBA TÜRK, BEYSER PİŞKİN
International Archives of Dental Sciences - 2024;45(3):174-179
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, kök kanal tedavileri Kâtip Çelebi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Endodonti Anabilim Dalı’nda uzmanlık ve doktora öğrencileri tarafından yapılmış dişlerin klinik ve radyografik başarısını geriye dönük olarak değerlendirmektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmada 2015-2018 yılları arasında tedavi gören, 182 hastada 202 diş 12-57 ay sonra değerlendirildi. Klinik muayenesinde spontan ağrı, perküsyonda hassasiyet ve fistül varlığı kontrol edilen dişlerin kemik densitesindeki değişim ve periapikal doku iyileşmesi dijital periapikal filme göre PAİ skoru kullanılarak yapıldı. Asemptomatik dişlerde skorun azalarak PAİ skoru 1 ve 2 değerlerini aldığı olgular başarılı, skorunda değişiklik olmayanlar iyileşmekte olan ve skoru artarak PAİ 3 ve üzerindeki değere sahip olgular başarısız olarak değerlendirildi. Pearson ki-Kare testi ve Mann Whitney U testi istatistiksel analizde kullanıldı.(p<0,05). BULGULAR: Çalışmamızın sonuçlarına göre yaş, cinsiyet, diş tipi ve lokalizasyonu, koroner restorasyon tipi, post ve kron restorasyonunun varlığı ve izleme süresinin kanal tedavisinin başarısı üzerine etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı(p>0,05). Koroner restorasyonun kalitesi ve kök kanal dolgu seviyesinin kanal tedavisi başarısı üzerine etkileri ise istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). TARTIŞMA ve SONUÇ: Kanal tedavisinin başarısını değerlendirmek için yalnızca radyografik inceleme yeterli değildir; ayrıca ilgili dişin klinik olarak da muayenesi gerekmektedir. Kanal tedavisi sırasında kaliteli ve sızdırmaz bir koroner restorasyonun ve ideal kök kanal dolgusunun yapılamaması apikal periodontitise neden olabilmektedir.
