YILMAZ MERTSOY
Acta Medica Ruha - 2023;1(4):573-582
Amaç: Radius distal uç kırıkları, tüm vücut kemik kırıkları arasında en sık görülen tiptir ve tüm kırıkların %8 15’ini oluşturur. Bu çalışma kapsamında radius distal uç kırıklarının cerrahi tedavisinde volar girişim ile uygulanan anatomik plak tespit yöntemlerinin sonuçlarının değerlendirmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmamıza radius distal uç kırığı nedeniyle açık redüksiyon ve değişik volar plak tespitiyle tedavi edilen ortalama takip süresi 20 ay olan erişkin 41 distal radius kırıklı hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmaya dahil 41 hastanın kırıkların değerlendirmesinde Frykman ve AO sınıflandırma sistemleri kullanıldı. Hastalara dinamometre ve goniyometre ile ölçümler yapılarak, Gartland Werley klinik skorlama yöntemi, DASH ve Stewart radyolojik değerlendirme skalası kullanıldı. Bulgular: Gartland ve Werley klinik değerlendirme kriterlerine göre 41 kırığın 25 (%61)’inde mükemmel, 9 (%22)’nda iyi, 6 (%14.6)’sında orta ve 1 (%2.4)’inde kötü sonuç elde edildi. Opere edilen hastaların sağlam taraf el ile karşılaştırılmasında eklem hareket açıları kavrama güçleri ve klinik değerlendirme sonuçları arasın da istatistik olarak fark yoktu. Stewart Radyolojik değerlendirmesi sonucuna göre hastaların 11 (%26.8)’inde mükemmel, 28 (%68.3)’inde iyi, 1 (%2.4)’inde orta, 1 (%2.4)’inde kötü sonuç elde edildi. Sağlam taraf el bileğine göre istatistiki olarak fark yoktu. Sonuç: Radius volar plaklar, radius alt uç bölgesinde özellikle tedavisi sorunlu olan eklem içi ve dışı instabil kırıklarda anatomik tam redüksiyonun ve dizilimin sağlanmasında etkin olan yöntem olması ve yüksek tespit dayanıklılığı sayesinde eklem hareketlerine erken dönemde izin vermesi ile başarılı sonuçlar sağlamıştır. Volar girişim ise, radius alt ucuna minimal cerrahi travma ile ulaşmayı sağladığı gibi çevresel dokular ile daha uyumlu bir tespite izin verir. Yaşanan komplikasyon oranları düşüktür ve dikkat ve öğrenme eğrisi ile ilgilidir.
