Güner YURTSEVER, Hüseyin ACAR, Ejder Saylav BORA, Cüneyt ARIKAN
Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi - 2026;32(5):567-573
AMAÇ: El yaralanmaları, özellikle tendon yaralanmaları, acil servise başvuruların önemli bir nedenidir ve günlük yaşam aktivitelerini ciddi şekilde etkileyebilir. Geleneksel tanı yöntemleri kısmi tendon yaralanmalarını sıklıkla gözden kaçırmakta, bu da alternatif görüntüleme yöntemlerinin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Ultrasonografi (USG), özellikle manyetik rezonans görüntüleme (MRG) imkânının olmadığı acil durumlarda, hızlı, non-invaziv ve etkili bir tanı aracı olarak öne çıkmaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışma, acil servise el travması ile başvuran hastalarda tendon yaralanmalarının değerlendirilmesinde ultrasonografinin tanısal etkinliğini incelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca USG'nin klinik değerlendirme ile karşılaştırılarak tendon yaralanmalarının tanısındaki rolü ve cerrahi müdahale planlamasındaki katkısı araştırılmıştır. Bu prospektif gözlemsel çalışma, üçüncü basamak tek merkezli bir hastanenin acil servisinde bir yıl boyunca yürütülmüştür. Çalışmaya el yaralanması ile başvuran erişkin hastalar dahil edilmiştir. Dahil edilme kriterlerini karşılayan hastalara klinik değerlendirme ve ultrasonografi uygulanmıştır. Çalışmaya toplam 68 hasta alınmış, değerlendirmeler deneyimli bir acil tıp uzmanı tarafından Philips Affinity S70 ultrasonografi cihazı (Philips Healthcare, Bothell, WA, ABD) kullanılarak yapılmıştır. Demografik veriler, yaralanma özellikleri, ultrasonografik bulgular ve cerrahi müdahale gereksinimleri kaydedilmiştir. İstatistiksel analizlerde ki-kare testi ve ikili lojistik regresyon kullanılmıştır. BULGULAR: Tendon onarımı gerekliliğinin belirlenmesinde ultrasonografinin duyarlılığı %83, özgüllüğü %91, pozitif prediktif değeri %95 ve negatif prediktif değeri %71 olarak bulunmuştur. Yalnızca klinik değerlendirme ise daha düşük prediktif değerlere sahipti. SONUÇ: Regresyon analizi, ultrasonografinin klinik değerlendirmeye kıyasla tendon yaralanmalarını doğru tanılama olasılığını 21.8 kat artırdığını göstermiştir. Hem klinik değerlendirme hem de ultrasonografi birlikte tüm tendon onarımı gereksinimlerinin %61'ini öngörebilmiştir.
