BURCU YANIK, GÜLSÜM GÜRLÜ
Yeni Tıp Dergisi - 2016;33(1):44-49
Amaç: Bu çalışma polikliniğimize başvuran 50 yaş üzeri kadın ve erkeklerde osteoporoz varlığını, risk faktörlerini, risk faktörlerinin kemik mineral yoğunluğu üzerine etkisini, uygulanan tedavileri, eşlik eden sistemik hastalıkları araştırmak, FRAXTM algoritmasını kullanarak on yıllık kırık riski oranını saptamak ve yaşlı populasyonda osteoporozun önemini vurgulamak amacıyla tasarlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışma grubumuzu polikliniğimize başvuran 173 hasta oluşturmuştur. Hastaların dosyaları taranarak cinsiyet, yaş, boy, kilo, eğitim durumu, medeni hal, osteoporoz risk faktörleri, herhangi bir fraktür öyküsü, osteoporoza yönelik herhangi bir tedavi varlığı ve eşlik eden sistemik hastalıkları kayıt edildi. Hastaların kemik mineral yoğunluğu sonuçları değerlendirildi. FRAXTM skorları hesaplandı. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 67, 18±7, 52 yıl (52- 86) idi. %49, 1’inde osteoporoz, %39, 9’unda osteopeni saptandı. Erken menopoz ve düşük vücut kitle indeksi osteoporoz ile ilişkili bulundu. Cerrahi menapoz varlığının DXA skorları üzerine negatif etkisi olduğu saptandı. Tedavide bifosfanatların ve Ca-vitamin D preparatlarının en sık kullanılan ajanlar olduğu, ancak halen osteoporozu olup tedavisiz kalan bir grup hasta olduğu saptandı. Hastaların %34, 1’inde FRAXTM kalça kırığı riski ≥%3 idi ve bunların %30, 5’i yeterli tedavi almamakta idi. Sonuçlar: 50 yaş üzeri hastalarda osteoporozun erken tanısı ve tedavisi hem istenmeyen sağlık sorunlarının engellenmesinde, hem de osteoporoza bağlı morbidite, mortalite ve sağlık harcamalarının azaltılmasında çok önemlidir.
