YILDIZ AKVARDAR, BELGİN ÜNAL, TÜRKAN GÜNAY, SİBEL KIRAN, ÖZLEM BOZABALI, YÜCEL DEMİRAL
Developments and Experiments in Health and Medicine - 2002;16(3):167-172
Amaç: Empati, kişinin kendisini karşısındakinin yerine koyup onun duygu ve düşüncelerini tam olarak anlaması ve bu durumu ona iletmesi sürecidir. Empati, iletişimin önemli bir bileşenidir ve uygun eğitimle geliştirilebilir. Hekimin iletişim beceri düzeyi, hastanın memnuniyetini, tedaviye uyumunu, prognozu, ve aynı zamanda hekim memnuniyetini de etkileyen bir faktördür. 1997 yılından itibaren Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi (DEÜTF) Dönem 1, 2 ve 3'te iletişim becerileri programına yer verilmektedir. Dönem 1 iletişim becerileri kursunda, temel iletişim becerileri olan dinleme, sözlü-sözsüz iletişim, empati ve asertivite (açık iletişim) katılımcı eğitim yöntemleriyle işlenmektedir. Çalışmamızda, DEÜTF Dönem 1 öğrencilerinde temel iletişim becerileri programının empatik yanıt verme becerisine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: 1999-2000 öğretim döneminde Dönem 1 iletişim becerileri kursu alan öğrencilere (n=166) kurs öncesinde ve sonrasında Empati Beceri Ölçeği B formu (EBÖ-B) uygulanmıştır. EBÖ-B formu günlük yaşamla ilgili kısa paragraflarla tanımlanmış 6 ayrı psikolojik sorun içermektedir. Öğrencilerin iletişim becerileri kursu başlangıcında ve sonunda EBÖ-B ile saptanan ortalama empati puanları t testi ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Kurs başlangıcında tanıtım programına katılan 112 öğrenci ve kurs bitiminde son uygulamaya katılan 141 öğrenciye EBÖ-B uygulanmıştır. Kurs başlangıcındaki anketlerden 60'ı, kurs sonundaki anketlerden 90'ı geçerli bulunmuştur. Kurs sonrası empati puan ortalamasının (136.0±17.2) kurs öncesine (128.1±15.9) göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu saptanmıştır (p=0.003). Sonuç: İletişim becerileri kursu empatik yanıt verme becerisini geliştirmede etkili bulunmuştur.
