Sıla Nur USTA, Cangül KESKİN, Ayşe Nur OKTAY, Emmanuel João Nogueira Leal SILVA
European Oral Research - 2026;60(1):230-239
Amaç: Bu çalışma, farklı endodontik irrigasyon solüsyonlarının PD MTA ve Biodentine'nin çözünürlüğü, renk stabilitesi ve yüzey pürüzlülüğü üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: PD MTA ve Biodentine'den silindirik örnekler hazırlanmış ve ardından 24 saat boyunca distile su, %17 EDTA, %5 NaOCl, %9 HEDP ve %0.2 kitosan nanopartikül solüsyonlarına daldırılmıştır. Çözünürlük, 24 saat sonraki kütle kaybının başlangıç değerine oranı olarak hesaplanmıştır. Renk stabilitesi spektrofotometre (CIE Lab* sistemi) kullanılarak analiz edilmiş, yüzey pürüzlülüğü (Ra ve Sa) ise konfokal mikroskop ile ölçülmüştür. Veriler, %5 anlamlılık düzeyinde Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve Wilcoxon testleri ile istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: PD MTA ve Biodentine arasında çözünürlük açısından anlamlı fark gözlenmemiştir (p>0.05), ancak EDTA ve kitosan nanopartikülleri diğer solüsyonlara kıyasla çözünürlüğü anlamlı derecede artırmıştır (p<0.05). Biodentine, distile su hariç tüm solüsyonlarda PD MTA'ya göre daha fazla renk değişimi göstermiştir (p<0.05) ve en belirgin renklenme NaOCl grubunda gözlenmiştir (p<0.05). PD MTA'nın, solüsyon ile etkileşim öncesi ve sonrası daha yüksek yüzey pürüzlülüğü değerlerine sahip olduğu gözlenirken (p<0.05), her iki materyalde de en fazla pürüzlülük değişimi HEDP grubunda görülmüştür (p<0.05). Sonuç: Endodontik irrigasyon solüsyonları, hidrolik simanların fiziksel özelliklerini farklı derecelerde etkileyerek çözünürlük, renk değişimi ve yüzey pürüzlülüğünde değişimlere yol açmaktadır. Klinik uygulamalarda materyal bütünlüğünü ve estetik sonuçları korumak için uygun irrigasyon solüsyonunun seçimi büyük önem taşımaktadır.
