Zuhal GÖRÜŞ
International Dental Research - 2025;15(2):79-84
Amaç: Bu çalışmanın amacı, CAD/CAM ve geleneksel yöntemlerle kullanılan post sistemlerinin kırılma dayanımlarını karşılaştırmaktır. Materyal ve Metot: Çalışmada toplam 30 adet maksiller santral diş kullanıldı. Kök boyları 10 mm olacak şekilde standartize edildikten sonra kök kanallarında post yuvaları hazırlandı. Toplam 30 diş rastgele üç gruba ayrıldı (n=10). Post yuvaları silikon ile ölçülerek laboratuvara gönderildi. Laboratuvar işlemlerinden sonra örnekler hazırlandı. PEEK postlar, fiber postlar ve zirkonya postlar rezin siman ile post yuvalarına simante edildi. Test örnekleri 24 saat oda sıcaklığında bekletildi ve ardından termal döngüye tabi tutuldu. Termal döngüden sonra, test örneklerine örnek kırılana kadar 1 mm/dak hızla kuvvet uygulandı. İstatistiksel analiz SPSS'de tek yönlü ANOVA (p<0.05) kullanılarak yapıldı. Bulgular: İstatistiksel analiz, gruplar arasında ortalama kırılma direnci açısından anlamlı bir fark olduğunu ortaya koydu (p<0.05). Test edilen gruplarda en yüksek ortalama kırılma dayanımı değeri fiber post grubunda (410.9 +/- 106.2 N) gözlendi. En düşük ortalama PEEK post grubunda (215.1 +/- 77.7) gözlendi. Sonuç: PEEK, cam fiber ve zirkonyum oksit post-kor gruplarının tamamı, anterior bölgedeki dişlere uygulanabilecek maksimum kuvvetlerin ortalaması ile karşılaştırıldığında yeterli kırılma dayanımı göstermiştir.
