Görkem ÜLGER, Hamza YILDIZ, Kasım AKAY, Hakan AYTAN, Faik Gürkan YAZICI
Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;19(1):1-10
Amaç: Bu çalışma, benign over kistleri için kistektomi yapılan hastalarda endometrioma için öngörücü bir biyobelirteç olarak immatür granülosit yüzdesi potansiyelini araştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Bu retrospektif çalışma, Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'nda 2004-2024 yılları arasında yapılmıştır. Benign over kistleri nedeniyle kistektomi uygulanan toplam 358 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların demografik bilgileri, laboratuvar verileri ve cerrahi bilgileri toplanmıştır. Endometrioma tanısı, deneyimli patologlar tarafından değerlendirilen cerrahi spesimenlerin histopatolojik incelemesi ile doğrulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 358 hastanın 144'ü (%40.2) endometrioma, 22'si (%6.1) hemorajik kist, 138'i (%38.5) seröz kistadenom ve 54'ü (%15.1) müsinöz kistadenom tanısı almıştır. Endometrioma grubunda en yaygın semptom kronik pelvik ağrı (%62,5) olup, bunu dismenore (%34) ve disparoni (%3.5) izlemiştir. İnfertilite, endometrioma grubunda (%72.9) diğer gruplara kıyasla anlamlı derecede daha yaygın bulunmuştur. İmmatür granülosit yüzdesi ortanca değeri endometrioma grubunda %0.4, hemorajik kist grubunda %0.3, seröz kistadenom grubunda %0.3 ve müsinöz kistadenom grubunda %0.3 olarak saptanmıştır. Endometrioma grubu ile non-endometrioma grubu arasında immatür granülosit yüzdesinde anlamlı farklılıklar gözlenmiştir. CA-125 düzeyi, endometrioma grubunda diğer gruplara göre anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. ROC eğrisi analizinde, endometriomalı hastalarda immatür granülosit yüzdesinin eğri altındaki alanı 0.645 olarak hesaplanmış, %0.3'lük optimal kesim değeri ile %63.2 özgüllük ve %64.5 duyarlılık göstermiştir. Sonuç: İmmatür granülosit yüzdesi, benign over kistleri olan hastalarda endometriomanın öngörülmesinde potansiyel bir biyobelirteç olarak kullanılabilir.
