ENOKSAPARİN VE RİVAROKSABANIN CİLT DEGLOVİNG YARALANMALARINDA DOKU SAĞKALIMI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: DENEYSEL ÇALIŞMA

İBRAHİM AZBOY, ABDULLAH DEMİRTAŞ, MEHMET BULUT, ULAŞ ALABALIK, YAVUZ UÇAR, CELİL ALEMDAR

Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica - 2014;48(2):212-216

Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji AD, Diyarbakır

 

Amaç: Çalışmamızda degloving yaralanması sonrası antitrombotik ajanlar enoksaparin ve rivaroksabanın doku sağkalımı üzerindeki etkilerini deneysel sıçan kuyruk modelinde incelemeyi amaçladık. Çalışma planı: Yirmi dört sıçan üç eşit gruba ayrıldı (n=8): Enoksaparin verilen grup (Grup 1), rivaroksaban verilen grup (Grup 2) ve serum fizyolojik verilen kontrol grubu (Grup 3). Tüm sıçanların kuyruklarının başlangıcının yaklaşık 5 cm distalinden dairesel kesi yapıldıktan sonra kesinin distalindeki kuyruk derisine elle traksiyon uygulanarak degloving yaralanma sahası oluşturuldu. On beş dakika beklendikten sonra kesi uçları yerlerine dikildi. Dikişten hemen sonra antitrombotik ajanlar sıçanlara verildi ve işlem 15 gün boyunca günde bir kez tekrarlandı. On beşinci gün sonunda deney sonlandırıldı. Doku sağkalımı morfolojik ve histopatolojik olarak değerlendirildi. Bulgular: Histopatolojik incelemede enoksaparin ve rivaroksaban gruplarında çoğunlukla normal cilt veya minimal enflamasyonun eşlik ettiği sağlam cilt görüldü. Nekrotik alanın kontrol grubundaki uzunluğu enoksaparin ve rivaroksaban gruplarına göre anlamlı derecede daha fazlaydı (p<0.05). Enoksaparin rivaroksaban grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0.451). Ortalama nekrotik cilt uzunluğu kontrol grubunda çalışma gruplarına göre anlamlı düzeyde daha büyük iken (p<0.05), enoksaparin ve rivaroksaban grupları arasında nekrotik cilt uzunluğu açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0.722). Çıkarımlar: Sıçan kuyruklarında degloving yaralanma modelinde, enoksaparin ve rivaroksaban kullanımının histopatolojik ve morfolojik bulgular bakımından doku sağkalımını arttırmaktadır.