GAMZE ÖZGÜRHAN, BETÜL SEZGİN, MERYEM BENZER, ELİF ÜNVER KORĞALI, NEDİM SAMANCI
Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2013;24(2):93-96
AMAÇ: Çocuk Polikliniğine başvuran çocuklarda enürezisle ilişkili sosyodemografik faktörlerin değerlendirilmesidir. YÖNTEMLER: 131 enürezisli çocuğun aileleri ile yapılan görüşmelerden elde edilen veriler prospektif olarak değerlendirildi. Olgular cinsiyet, başvuru yaşları, ailede enürezis öyküsü, eşlik eden hastalık, uyku derinliği ve tedavi yöntemi ile sosyoekonomik açıdan ailenin gelir düzeyine göre incelendi. BULGULAR: 131 olgunun 86’sı(%65,6) erkek, 45’i(%34,4) kızdı. Başvuru yaşı açısından her iki cinsiyet arasında anlamlı bir fark yoktu. Otuz dört(% 35,1) olgumuzda sekonder enürezis mevcuttu. Olguların 23’nün(%11.3) sadece annesinde, 37’nin(%32.2) sadece babasında, 7’nin(%3.6) her iki ebeveynde, 44’ün(%22.8) kardeşlerinde ve 67’nin(%34,7) diğer akrabalarında pozitif enürezis öyküsü saptandı. Otuz dokuz(%29.8) olgunun uykusunun derinliği normal, 17 olgunun(%13) hafif, 75 olgunun ise(%57.2) ağırdı. Olgularımızın 82’ si(%62.6) asgari ücret ile geçinen işçi ailelerinin çocukları, 25’i (%19.1) ise gelir düzeyi asgari ücretin altında olan aile çocuklarıydı. Başvuru öncesi yirmi iki olguya(%16.7) ilaçla tedavi, beş olguya( %3.8) ise su kısıtlama tedavisi uygulanmıştı. Eşlik eden hastalık açısından değerlendirildiğinde 4(% 3.05) olguda spina bifida, 15’de(%11.4) konstipasyon, 31’de(%23,7) geçirilmiş idrar yolu enfeksiyonu öyküsü ve 3 olguda(%2,2) vezikoureteral reflü saptandı. SONUÇ: Enürezisli çocuklarda eşlik edebilecek organik sorunlar nedeniyle her olgu sistematik biçimde değerlendirilmelidir. Ailelerin enürezisin tedavi edilebilir bir hastalık olduğu konusunda bilgilendirilmesi, tanı alan olguların uygun yöntemlerle erken dönemde tedavi edilmesi önemlidir.
