SEDAT ALTAY
Developments and Experiments in Health and Medicine - 2021;35(2):191-199
Gereç ve Yöntem: EL saptanan alan 33 erişkin hasta geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastalar sağ ventrikül (RV) diyastol sonu çapı (ED), RV ejeksiyon fraksiyonu (EF), sol ventrikül (LV) ED, LVEF, LV vuruş hacmi (SV), LV kardiyak çıkış verileri (CO), LV kardiyak indeks (CI) ölçümleri ile değerlendirildi. Ölçümler gözlemci içi olarak tekrarlandı. Maksimum epikardiyal yağ kalınlığı (EP) 2 ve 4 odacık imajlarda ölçüldü. Kolmogorov-Smirnov normallik testinden sonra, eşleştirilmiş student t testi ile veriler karşılaştırıldı. Pearson korelasyon katsayısı kullanılarak EL yağ kalınlığı ile ventrikül ölçümleri karşılaştırıldı. Bulgular: RVED (r = 0,39), RVEF (r = 0,35) ve LVED (r = 0,31) verileri EP artışına orta dereceli ve ters yönlü korelasyon gösterdi. EP artışı ile sağ ve sol ventrikülün diğer fonksiyonel verilerinde düşük korelasyon saptandı (r <0,3). Gözlemci içi ölçümlerde değişkenlik % 2,9-6,8 bulundu. Sonuç: Epikardiyal yağ kalınlığındaki artışın sağ ve sol kalp fonksiyonları üzerinde düşük ve orta düzeyde etkisi saptandı.
