TÜLİN GESOĞLU DEMİR, SUZAN HAVLİOĞLU
Genel Tıp Dergisi - 2024;34(4):559-565
Amaç: Nöbetler epilepsi hastalarında yaşam kalitesini önemli ölçüde etkilerken, istihdam da genel olarak yaşam kalitesine önemli ölçüde katkıda bulunmaktadır. Bu nedenle çalışmamızda epilepsi hastalarının demografik ve hastalıkla ilişkili özelliklerinin yaşam kalitesini ve istihdamını nasıl etkilediğini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Örneklemimize Ekim 2023 ile Mart 2024 tarihleri arasında Nöroloji Polikliniği’ne başvuran, en az bir yıldır epilepsi tanısı olan 202 hasta dahil edildi. Hastaların özelliklerine ilişkin veriler sosyodemografik bilgi formu kullanılarak toplandı. Yaşam kalitesi, Epilepside Yaşam Kalitesi Envanteri-31 (QOLIE-31) kullanılarak ölçüldü. Bulgular: Hastalar ortalama 29,07 ± 10,84 yaşındaydı ve 10,5 ± 8,92 yıldır epilepsi hastasıydı. Hastaların QOLIE-31 alt ölçeklerinden en düşük ortalama puanları Toplam Yaşam Kalitesi, en yüksek ortalama puanları ise Sosyal İşlev alanındaydı. Eğitim düzeyi ve geliri düşük olan hastaların toplam yaşam kalitesi puanının anlamlı derecede düşük olduğu görüldü. Diğer sonuçların yanı sıra, nöbet sıklığı ayda 6 veya daha fazla olan hastaların Duygusal İyilik dışındaki tüm alt ölçeklerde anlamlı derecede düşük puanları vardı ve dirençli epilepsisi olan ve/veya politerapi alan hastaların tüm alt ölçeklerde puanları ve toplam puanları anlamlı derecede düşüktü. Sonuç: Sonuçlarımız, epilepsi hastalarında çalışmanın yaşam kalitesini anlamlı derecede etkilemediğini ancak klinik özelliklerinin etkilediğini göstermektedir. Yine de hekimlerin epilepsi hastalarında mümkün olan en yüksek yaşam kalitesini sağlamak için tüm koşullarını dikkate alması gerekir.
