Arif Tolga SÖNMEZ, Yasemin BİÇER GÖMCELİ, Gülnihal KUTLU GÜNERGİN
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Dergisi - 2026;13(1):8-15
Epilepsi, beyindeki kortikal nöronların artmış uyarılabilirliği ile karakterize edilen klinik bir durumdur. Elektroensefalogram (EEG), beynin elektriksel aktivitesini kaydeder ve epileptojenik odakları ortaya çıkarabilir. Bu çalışma, başlangıç interiktal EEG'si (iiEEG) anormal olan yeni tanı epilepsi hastalarında iiEEG anormallikleri ile prognoz arasındaki ilişkiyi değerlendirmiştir. Hastalar 1., 3., 6., 9. ve 12. aylarda seri EEG kayıtlarıyla izlenmiş ve nöbet sıklıklarına göre iki gruba ayrılmıştır. Grup 1'de (>=1 nöbet/ay) zaman içinde hem nöbet sıklığında hem de iiEEG bulgularında anlamlı düzelme gözlenmiştir. Grup 2'de (<1 nöbet /ay) ise 6. ve 12. aylarda değerlendirilen toplam nöbet sayılarında anlamlı azalma saptanmıştır. Tüm kohortta iiEEG bulgularındaki düzelme 1., 3. ve 6. aylarda anlamlı bulunmuş; 9. ve 12. aylardaki iiEEG değişiklikleri ise Grup 1 lehine belirgin farklılık göstermiştir. Bu sonuçlar, iiEEG'nin prognostik değerinin tanı anındaki nöbet sıklığına göre değiştiğini ve özellikle yüksek nöbet yükü olan hastalarda daha anlamlı bilgiler sağlayabileceğini düşündürmektedir.