HAVVA CİLAN, OKTAY OYMAK, TAYFUN TURAN, BAYRAM YILDIZ, ZALİHA CANDAN, CENGİZ UTAŞ
Journal of Clinical Practice and Research - 2009;31(3):237-243
Amaç: Sunulan çalışmada hemodiyaliz hastalarında depresif bozukluğun beslenme durumuna etkisininin belirlenmesi amaçlandı. Hastalar ve yöntem: Çalışmaya Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hemodiyaliz Ünitesi‘nde diyalize giren 40 hasta dahil edildi. Depresif bozukluk tanısı DSM-IV kriterlerine göre konuldu, şiddeti Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ve Hamilton Depresyon ve Anksiyete Ölçeği‘ne (HAM- D ve HAM-A) göre değerlendirildi. Hastaların serum albümin düzeyi, hemoglobin değerleri, high sensitif C Reaktif Protein (hs-CRP), vücut kitle indeksi ve son bir ayda ortalama iki diyaliz arası kilo alımları (İDK) kaydedildi. Depresif bozukluğu olan ve olmayan hastalar karşılaştırıldı. Sonuçlar: Bu kesitsel çalışmaya 18‘i kadın, 22‘si erkek, yaş ortalaması 43,3 ± 14,6 yıl olan 40 hasta dâhil edildi. Ortalama diyaliz süresi 68,3 ± 52,3 ay idi. Ortalama Hemoglobin değeri 10,65 ± 1,79 g/dl, albümin değeri 3,66 ± 0,49 g/dl, ortalama hs-CRP değeri 11,76 ± 16,82 mg/dl, ortalama VKİ Vücut Kitle İndeksi, VKİ) değeri 22,66 ± 5,1, ortalama İDK değeri 2,05 ± 1,06 kg olarak bulundu. Ortalama BDÖ 10,65 ± 7,9 (0-32), ortalama HAM-D 7,67 ± 7,2 (0-30) ve ortalama HAM-A 4,85 ± 3,9 (0-17) olarak saptandı. Depresif bozukluğu olan ve olmayan hastalar arasında, beslenme durumu ve hs-CRP değerleri benzer olarak saptandı. Sonuç: Çalışmadan elde edilen bulgular depresyonun her zaman beslenme durumunu olumsuz yönde etkilemediğini ortaya koymuştur.
