Ayhan BABAROĞLU, Gökçenur ÇEDENE, Pınar UYULUR, Ceyda İMREK
Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi - 2026;13(2):178-198
Ergenlik döneminde birey, çocukluktan yetişkinliğe geçerken önemli ilişkilerden ayrışarak kendi kimliğini oluşturmaya çalışır. Bu araştırmada ergenlerin bağlanma ve ayrışma -bireyleşme ilişkisi incelenmiştir. İlişkisel tarama modelinde tasarlanan araştırmada, veriler için Demografik Bilgi Formu, Ergenlerde Ayrışma Bireyleşme Ölçeği ve Ergenlerde Bağlanma Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma orta Anadolu bölgesinde yer alan bir ilde, resmi ortaöğretim kurumlarına devam eden ve gönüllü olarak çalışmaya katılan 735, 9 -12. sınıf öğrencileriyle , yüz yüze yürütülmüştür. Bağlanma stilleri ile ayrışma -bireyleşme arasında negatif yönlü ilişki bulunmuştur. Reddedilme beklentisi, ayrılık ve kısıtlanma kaygısı; kaçıngan ve kaygılı bağlanma ile pozitif, güvenli bağlanma ile negatif ilişki göstermiştir. Cinsiyet bağlanma stiller inde farklılık oluşturmazken; sınıf düzeyi, aile özellikleri, algılanan gelir, ebeveynlerle ve ebeveynlerin birbirleriyle ilişkileri ile sorun paylaşımı çeşitli boyutlarda anlamlı farklılık yaratmıştır. Ergenlerin, anne babaya bağlanmadaki artışının, ayrışma bireyleşmedeki azalmaya eşlik ettiği belirlenmiştir. Ancak daha da önemlisi ebeveynlere güvenli bağlanma, ergenlerin sağlıklı ayrışma bireyleşmelerine kaynaklık etmektedir.
