Hilal Findik Hacioglu, İrem Damla Cimen
Acta Medica Nicomedia - 2026;9(1):1-10
Amaç: Çalışmamızda çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları kliniğine intihar girişimi ile başvuran ergenlerde ebeveyne duygusal erişilebilirliğin ve olumsuz yaşam olaylarının intihar ile ilişkisini incelemek ve bu ilişkide duygu düzenleme güçlüklerinin aracı rolünü ortaya koymak, intihar girişimleri için ilgili koruyucu ve risk faktörlerini tanımlamak amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmamıza son 1 ay içerisinde intihar girişimi öyküsü olan 12-18 yaş arası 31 ergen ve aynı yaşlar arasında 31 sağlıklı ergen dahil edilmiştir. Ergene klinisyen tarafından Columbia İntihar Şiddetini Derecelendirme Ölçeği uygulanmış. Ergenlerden; sosyo demografik veri formunu, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeğini ve Ebeveynin Duygusal Erişilebilirliği Ölçeğini doldurmaları istenmiştir. Bulgular: İntihar girişiminde bulunan ergenlerin ebeveynlerinin eğitim düzeyi, kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunmuştur ve anneye ait fiziksel hastalıkların prevalansı bu grupta daha yüksektir. Bu ergenlerde duygu düzenleme güçlüklerinin daha yüksek olduğu, ebeveynlerin ise daha düşük duygusal erişilebilirliğe sahip olduğu belirlenmiştir. Bulgular, ebeveynlerin duygusal erişilebilirliğinin, ergenlerin duygu düzenleme güçlükleri aracılığıyla intihar girişimi riskini etkilediğini göstermektedir. Sonuç: İntihar davranışı riskini azaltmak için, çocukluk döneminde yaşanan olumsuz deneyimlerin uygun bağlamlarda ele alınması ve risk altındaki ergenlere yönelik koruyucu ve zamanında müdahalelerin planlanması önemlidir. Ayrıca, ebeveyn ve psikososyal desteğin erken dönemde sunulması, duygu düzenleme güçlüklerinin fark edilmesi ve daha sağlıklı duygu düzenleme yollarının teşvik edilmesi faydalı olabilir.
