FERHAT BACAKSIZ, FARUK KILINÇ, ZAFER PEKKOLAY, ALPASLAN KEMAL TUZCU
Genel Tıp Dergisi - 2019;29(4):157-162
Amaç: Hipogonadotropik hipogonadizm tanısıyla takip edilen hastaları retrospektif olarak tarayıp, bu hastalardaki fertilizasyon oranlarını, hormonal profili ve fertilizasyon düzeyini etkileyen faktörleri araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: 2009-2015 yılları arasında Endokrinoloji polikliniğine başvurmuş olan erkek hipogonadizmi tanılı hastalar retrospektif olarak incelendi. 18 yaşından büyük 55 erkek hasta çalışmaya alındı.Hasta dosyalarından hastaların yaşı, boyu, ağırlığı ve testosteron düzeyleri incelendi. Tedavi öncesi (TÖ) ve tedavi sonrası (TS) testosteron, spermiogram parametreleri ve skrotal ultrasonografideki testis volümleri karşılaştırıldı. Bulgular: Ortalama testosteron seviyesiTÖ: 0.88±1, 3 (ng/ml), TS: 5.98±2.96 (ng/ml) olup, artış istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.001). Ortalama sağ testis volümü TÖ: 4.64±4.89 mm3, TS: 6.64±4.75 mm3, ortalama sol testis volümü TÖ: 4.67±5.00 mm3, TS: 7.04±4.32 mm3 olup, her iki testisteki volüm artışı istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Hastaların tedavi öncesi bakılan testosteron düzeyi ile tedavi sonrası bakılan skrotal ultrasonografideki sağ ve sol testis volümleri arasında anlamlı pozitif korelasyon tespit edildi (sağ: r: 0.516, sol r: 0.460 p<0.05). Hastaların tedavi öncesi sperm morfolojisi ile tedavi öncesi ve sonrası bakılan skrotal ultrasonografideki testis volümleri arasında anlamlı pozitif korelasyon tespit edildi(p<0.05). Vücut kitle indeksi (VKİ) ile tedavi sonrası sperm konsantrasyonu, toplam sperm sayısı, tedaviden önceki ve tedaviden sonraki testosteron düzeyi ile anlamlı ilişki saptanmadı (p>0, 05). Sonuç: Hastaların tedavi öncesi testosteron düzeyleri ve sperm morfolojileri ne kadar iyiyse, tedavi sonrasında testis volümü anlamlı olarak artmaktadır ve testis volümlerindeki düzelmenin, spermatogenez (sperm sayısı ve sperm konsantrasyonu) açısından iyi bir prediktif faktör olduğunu söyleyebiliriz.
