İLKNUR YEŞİLÇINAR, EDA ŞAHİN, T ÜLAY YAVAN
İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2022;7(3):577-583
belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışma, Ankara’da bir eğitim araştırma hastanesine başvuran 187 katılımcı ile yapılmıştır. Araştırma verileri “Tanıtım Formu” ve “Aile Planlaması Tutum Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde Mann- Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan erkeklerin yaş ortalamaları 31.11±6.77 yıldır, %66,8’i üniversite ve üzeri eğitime sahiptir, ve %93’ü çalışmaktadır. Erkekler tarafından en sık bilinen aile planlaması yöntemleri kondom (%82,9), oral kontraseptifler, (%73,8) geri çekme (%65,2) ve rahim içi araç (%48,7)tır. Erkeklerin %14,4’ü yöntem kullanımına kendisinin, %5,3’ü eşinin karar verdiğini, %74,3’ü ise birlikte karar verdiklerini ifade etmiştir. Erkeklerin eğitim durumlarına göre Aile Planlaması Tutum Ölçeği toplam puanı, topluma ilişkin tutum, yöntemlere ilişkin tutum ve gebeliğe ilişkin tutum alt boyut puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Erkeklerin kullanılan yönteme karar verme durumları ile yöntemlere ilişkin tutumları (p=0.038, X2= 6.519) ve aile planlaması tutumları arasında (p=0.041, X2= 6.400) istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Sonuç: Aile planlaması yöntemine karar verme sürecine aktif olarak katılan ve yüksek eğitim düzeyi olan erkeklerin tutumları daha olumludur. Bu nedenle karar verme süreçlerine erkelerin de dâhil edilmesi, çiftlerin aile planlaması ve yöntem seçimi konusunda birlikte eğitim ve danışmanlık alması önerilebilir.
