ERKEN ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE WOLFF-PARKİNSON-WHİTE SENDROMU TANISI ALAN HASTALARIN KLİNİK VE ELEKTROFİZYOLOJİK DEĞERLENDİRİLMESİ

IŞIL YILDIRIM, SEMA ÖZER, TEVFİK KARAGÖZ, MURAT ŞAHİN, SÜHEYLA ÖZKUTLU, DURSUN ALEHAN, ALPAY ÇELİKER

Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi - 2014;57(1):1-7

Department of Pediatrics, Hacettepe University Faculty of Medicine, Ankara, Turkey

 

Wolff-Parkinson-White (WPW) sendromu elektrokardiyografide (EKG) kısa PR aralığı ve delta dalgasının görüldüğü, paroksismal supraventriküler taşikardilere neden olabilecek, seyrek olarak ani ölümün görülebildiği bir sendromdur. Çalışmamızda kliniğimizde WPW tanısı ile elektrofizyolojik çalışma (EPS) uygulanan, 10 yaş ve altındaki 45 hastanın bulguları değerlendirildi. 45 hastadan 33’ü taşikardi, dördü senkop yakınması ile başvururken sekiz hasta asemptomatikti. Yapılan EPS’de altı hastada atriyal fibrilasyon (AF) indüklendi, iki hastada ise AF ventriküler fibrilasyona (VF) dönüştü. VF uyarılan hastalardan birinin başvuru yakınması senkop iken, diğeri asemptomatikti, her iki hastanın da aksesuar yol efektif refraktör periyodu ≤180 milisaniye ölçüldü. Çalışmaya alınan 30 hastada ablasyon uygulandı, akut oranı %90 (27/30) idi, izlemde beş hastada rekürrens (%17) izlendi. Çalışmamızda 45 hastadan ikisinde VF görülmüş olması erken çocukluk yaş grubunda WPW seyrinin çok risksiz olmadığını düşündürmektedir. EKG’de WPW paterni saptanan tüm hastalar elektrofizyolojik değerlendirme ile risk belirteçleri yönünden araştırılmalıdır. Risk saptanan hastalarda uygulanacak ablasyon ile olası ani ölümler önlenebilir